گمشده خط حمله ایران
بیجهت نبود که یکی، دو ماه پیش روزنامهها به نقل از منابع معتبر آماری فوتبال دنیا خبری را درج کردند مبنی بر این که کریم انصاریفرد به عنوان یکی از پدیدههای آینده فوتبال جهان معرفی شده است.
جوان 20 ساله اردبیلی با زدن 2 گل در بازی با کرهشمالی (که تنها یکی از آنها مورد پذیرش واقع شد) عنوان جوانترین گلزن ایرانی تاریخ رقابتهای فوتبال جام ملتهای آسیا را هم از آن خود کرد. همان رکوردی که از 34 سال پیش متعلق به حسن روشن باقی مانده بود ولی در نیمه دوم دیدار با کرهشمالی، انصاریفرد با حرکتی بسیار حساب شده و حرفهای توپ ارسالی پژمان نوری را وارد دروازه حریف کرد تا با این گل 3 امتیازی، صعود تیم ایران را به عنوان نخستین تیم راهیافته به جمع 8 تیم برتر جام ملتهای آسیا تضمین کند.
علاوه بر استفاده بجا و بموقع قطبی از مهاجم جوان خود با توجه به خصوصیات کرهایها ـ که از یک بازی درگیرانه و فیزیکی به دور بودند، به هیچ وجه نمیتوان از استعداد و خلاقیت ویژه کریم انصاریفرد بلندقامت بسادگی گذر کرد. انصاریفرد در بازیهای آسیایی گوانگجو هم با وجود ناکامی تیم ایران در کسب مدال، حضوری پررنگ و درخشان داشت و گلهای زیبایی را به ثمر رساند. بازیکنی که اگر خود قدرش را بخوبی بداند و در چارچوب برنامههایی منظم و صحیح، تغذیه شود شاید همان گمشده سالهای اخیر فوتبال ایران در پیشانی خط حمله باشد و بتواند تا حدود یک دهه، جای خالی بازیکن سرشناس و نامآوری چون علی دایی را پر کند.
او که در 2 سال اخیر، یکی از برترین گلزنان لیگ برتر فوتبال ما بوده است، در 89 دقیقه بازی با کرهشمالی حدود 5/10 کیلومتر را با سرعت میانگین 7 کیلومتر در ساعت طی کرد که نشانگر انگیزه و تلاش فراوانش برای موفقیت تیم ایران بوده است. از این میزان 31 درصد به راه رفتن، 65 درصد به دویدن و 4 درصد به دویدن با سرعت بسیار بالا و انفجاری اختصاص داشت هرچند در این بازی تنها یک پاس سالم به همتیمیهای خود سپرد اما گلی که او زد از هوش سرشارش سرچشمه گرفت. بازیکنی که هم در بازی هوایی و هم در بازی زمینی تبحر خاصی در گلزنی دارد و میتواند با ممارست در تمریناتش به بازیکنی بزرگ تبدیل و حتی سر از تیمهای اروپایی درآورد.
مجید عباسقلی
گروه ورزش
گفت و گو
