شادی مسری است

این تحقیقات نشان می‌دهد که شادی مانند ویروسی است که می‌تواند از فردی به فرد دیگر سرایت کند و تاثیر داشتن یک دوست شاد برای شادمان شدن بسیار بیشتر از داشتن پول زیاد است.

جیمز فولر محقق دانشگاه کالیفرنیا و نیکلاس کریستاکیس پژوهشگر دانشکده پزشکی هاروارد با انجام این تحقیقات دریافتند؛ شادی واگیردار است و می‌توان آن را از طریق یک شبکه اجتماعی گسترش داد.

به گزارش ایسنا، آنها می‌گویند؛ محققان می‌توانند از این ویژگی‌ استفاده کنند و شمار زیادی از مردم را در سراسر جهان شاد کنند.

این دو محقق از اطلاعات پژوهش قبل فرامینگهام استفاده کردند تا یک شبکه اجتماعی متشکل از 4 هزار و 739 عضو را دوباره تشکیل دهند. میزان شادی این افراد در تحقیق فوق بین سال‌های 1983 تا 2003 سنجیده شده بود.

این تحقیق نشان داد: افراد شاد ترجیح می‌دهند با هم جمع شوند و بخندند و در شادی هم سهیم باشند.

پژوهشگـران دریافته‌انـد 12 قسمت از مغز فرد در زمانــی که هر نوعـی از احساسات عاشقانه را تجربه می‌کند، مواد شیمیایی شــادی‌آوری ترشح می‌کنند.

براساس نتایج تحقیقات به عمل آمده توسط محققین دانشگاه سیراکوس، تجربه عشق در زندگی منجر به ترشح چهار ماده شیمیایی یا هورمون‌های شادی آوری نظیر دوپامین، اکسی توسین، آدرنالین و وازوپرسین در 12 قسمت از مغز می‌شود، اما قلب نیز در تجربه عشق دخیل است.

پژوهشگران یاد شده تاکید دارند هر چند مغز نقش اصلی را در تجربه عشق بر عهده دارد، اما تجربه پیچیده عشق در واقع محصول تعامل دائم قلب و مغز است.

آنان عقیده دارند در تجربه هر نوعی از عشق، بخشی از مغز فعال می‌شود به طور مثال در رابطه عاشقانه مادر و فرزند، قسمت مرکزی مغز درگیر می‌شود.