چگونه خودشکوفا باشیم؟

روان‌شناسان معتقدند اولین گام برای رسیدن به خودشکوفایی آن است که انسان خود و دیگران را همان‌گونه که هستند بپذیرد و به‌طور واقعی درک درستی از شرایط خودش و دیگران داشته باشد و در این صورت است که در رودربایستی‌ها و تعارفات مصنوعی گیر نمی‌افتد و همیشه رفتاری ساده و طبیعی خواهد داشت. در واقع اگر نیازهای انسان را به صورت یک هرم نمایش دهیم نیاز‌های ابتدایی در پایین‌ترین سطوح هرم قرار می‌گیرند و هرچه به قله هرم نزدیک شویم نیازها پیچیده‌تر و متعالی‌تر می‌شوند. البته توجه و برآورده ساختن نیازهای متعالی بسته به این مساله دارد که نیازهای اولیه و اساسی آدمی در سطوح پایین‌تر برآورده شده باشد تا بتواند توجه خود را معطوف به نیازهای برتر کند. مثلا شما تا زمانی که گرسنه و تشنه هستید به این موضوع فکر نمی‌کنید که از هر لحظه زندگی‌تان لذت ببرید.

خودشکوفایی هم از جمله نیازهای برتر انسان است که در راس هرم قرار دارد و می‌توان آن را بالاترین و برترین نیاز انسان دانست و پیش از آن‌که به آن بپردازیم باید نیاز به ایمنی، محبت، احترام و... را تامین کرده باشیم. بنابراین اگر دنیا را همان‌گونه که هست می‌بینید و پیشداوری نمی‌کنید، در ضمن مستقل هستید و احساس می‌کنید که به حریم شخصی نیاز دارید اگرچه روابط اجتماعی و دوستی‌های عمیق دارید، بدانید که به مرزهای خودشکوفایی نزدیک شده‌اید. اگر در ویژگی‌های شخصیتی خود فردی هستید که از زندگی لذت می‌برید و با نیمه خالی لیوان کاری ندارید و در این میان ‌عقاید، ایده‌ها و اهدافی را در زندگی دارید که برای آنها موانع را در مسیر زندگی برمی‌دارید و در عین حال از اشتباه کردن نمی‌ترسید و دوست دارید کارها و فعالیت‌های خود را خودانگیخته و خلاقانه انجام دهید، بدانید که تمام ویژگی‌های لازم یک فرد خودشکوفا را دارید.