از‌تاریکی می‌ترسم

آنقدر که هنوز ترسناک‌ترین فیلم زندگی من به حساب می‌آید. به طور کلی آدم شجاع و جسوری نیستم و هنوز هم از تاریکی و تنهایی می‌ترسم، اما جن‌گیر هم از آن دسته فیلم‌هایی نبود که بشود آن را دید و فراموشش کرد. من هنوز سکانس حضور کشیش در اتاق دختر جن زده و تلاش او برای خارج کردن جن از جسم او را کاملا به یاد دارم.

بعد از آن 2 بار دیگر در مقاطع سنی مختلف فیلم را دیدم، اما بیشترین تاثیر را همان بار اول روی من گذاشت، هر چند که من معتقدم اگر فیلمی با ساختار درست و رعایت اصول ساخته شده باشد، در هر مقطع زمانی می‌تواند تاثیرگذار باشد. بعدها وقتی فیلم «شب بیست و نهم» توسط آقای رخشانی به من پیشنهاد شد به خاطر تاثیر بسیار زیادی که نقش روی من گذاشت در 18 سالگی تمام تلاشم را به کار گرفتم تا آن را باور کنم و برای ایفای آن نقش، سنگ تمام گذاشتم.گرچه در حال حاضر به خاطر تغییر روحیه‌ام ژانر ملودرام را برای تماشا به دیگر ژانرها ترجیح می‌دهم، اما با تجربه‌ای که از گذشت زمان در بازیگری به دست آورده‌ام، دوست دارم بار دیگر یک کار نو و ماندگار را در ژانر وحشت تجربه کنم.