عادی شدن مرگ در میت بوی

شکست یکی از حقیقت‌های غیرقابل کتمان زندگی است. شکست چنگال‌های شیطانی‌اش را درست زمانی که کمترین انتظارش را دارید، به شما نشان می‌دهد، اما شیوه پاسخ به این شکست مهم‌تر است. سوپر میت‌بوی، تجسم دیجیتال ایده لذتی است که از درد ناشی می‌شود، اما مرگ هم نقش مهمی در این سکو بازی دو بعدی ایفا می‌کند، هرچند همه بازی درباره مردن نیست. حس رضایت فوق‌العاده‌ای بعد از اتمام یک مرحله به آدم وارد می‌شود و توشه‌ای را پر می‌کند که مراحل بعدی و اهداف بزرگ‌تر بعدی را با آن هدف بگیرید. این احساس که می‌توان از میان دو تیغ کاملا خطرناک بدون آسیب دیدن عبور کرد یا جهشی در هوا کرد تا به طبقه بالایی رسید، در حالی که چند لحظه پیش مشغول نبردهای قبلی بودید، بسیار هیجان‌انگیز است. سوپر میت‌بوی، بازی فوق‌العاده‌ای است که برای هر ذره توانایی در آن باید تلاش کنید و آن موقع مزه موفقیت خوب به آدم می‌چسبد.

همه چیز در سوپر میت‌بوی با کنترل کردن شروع می‌شود. پس از گذشت چند ثانیه از اولین حضور شما در این ماجراجویی دلهره‌آور، برایتان حسابی روشن می‌شود که حرکات میت‌ در صفحه، کاملا تحت کنترلتان است. دقت پرش این قهرمان به‌ همان اندازه است که کنترلش می‌کند.

پریدن از روی دیوارها کاملا جالب توجه است. چابکی فوق‌العاده کاراکترتان پریدن از روی دیوارها را فوق‌العاده ساده می‌کند و بین دو دیوار موازی خوب جابه‌جا می‌شود. سوپر میت‌بوی می‌تواند با حداکثر سرعت بدود و هر چند با وجود این همه موانعی که سر راه شماست، دویدن دیوانگی به ‌نظر می‌رسد، اما به‌ یاد داشته باشید که با همین سرعت می‌توانید کاراکترتان را در بهترین شرایط کنترل کنید، چرا که وی به هر یک از دستورات شما فورا پاسخ می‌دهد.

در این بازی می‌توان هر مرحله را با نهایت سرعت ممکن به‌اتمام رساند بدون آن که دغدغه‌ای مبنی بر ناتوانی در کنترل کاراکتر داشت. البته بهتر است هنگام بازی از دسته استفاده کنید، چرا که کیبورد به ‌دلیل غیردقیق بودن در برخی حرکات، کمی بازی را مشکل می‌کند.

سوپر میت‌بوی یکی از سخت‌ترین بازی‌هایی است که برای کامپیوتر طراحی شده است، خطر همه‌جا در کمین است، ولی ابتدای بازی این طور نیست. در مراحل اولیه بازی بدون این که با تنبیه خاصی روبه‌رو شوید، کنترل اولیه وی را فرا خواهید گرفت و خوب به آنها عادت می‌کنید تا مراحل اصلی فرا برسند.

منحنی یادگیری بازی نیز نرم است و احساس می‌کنید که بزودی خطری شما را تهدید خواهد کرد ولی این خطر طوری است که می‌‌توانید مطمئن باشید با کمی تمرکز مرحله را رد خواهید کرد.

اجرای بازی فوق‌العاده است و همواره اعتماد به نفس کافی را برای انجام مرحله بعدی در خود احساس می‌کنید. اگر سوپر میت‌بوی سخت‌تر شروع می‌شد یا سختی بازی ناگهان زیاد می‌شد، احتمالا برای علاقه‌مندان به سبک سکوبازی چیزی جز یک سیلی محکم نبود؛ اما از آنجا که بازی از نقطه مناسب شروع و نرخ دشوار شدن آن کاملا با حساب و کتاب زیاد می‌شود، هر مرحله تنها به کمی تلاش نیاز دارد. همچنین در این بازی به نیاز افرادی که به جمع کردن توشه و چیزهای مفید معتقدند نیز پاسخ داده است. در این بازی می‌توان بانداژ‌ جمع کرد، وارد نواحی پر پیچ و خم شد و همچنین دنیاهای تاریک بعد از آن که مراحل اولیه بازی را به اتمام رساندید، گزینه بسیار مناسبی خواهد بود.

طراحی مرحله در سوپر میت‌بوی فوق‌العاده است. همان حقه‌های قدیمی در بازی‌های این سبک بخوبی در این بازی پیاده شده‌اند: اره‌های چرخان، گودال‌های گدازه‌های سرخ و تیغ‌های شلیک‌شونده. در حالی که این آیتم‌ها به‌ گونه‌ای در بازی پیاده شده‌اند که بازی بدون آن که مسخره به ‌نظر برسد، چالش برانگیز باشد.

همچنین تعادل مناسب بازی در دشواری آن به‌ گونه‌ای است که اصلا دلسردکننده نیست. یکی از مهم‌ترین جنبه‌های سوپر میت‌بوی، یادگیری و گسترش توانایی‌ها هنگام بازی است. در یکی از مراحل بازی، همان اول باید بپرید که غیرممکن به ‌نظر می‌رسد، چندین بار یا چند ده بار تلاش می‌کنید و هیچ تصوری هم ندارید که باید چه کار کنید، اما وقتی زمان مناسب پریدن را پیدا می‌کنید، آن موقع می‌توانید دشوارترین حرکات را هم با دقت کامل به اتمام برسانید. فتح مراحلی که قبلا ناممکن بودند دلپذیر است و کاملا دستتان می‌آید که چقدر هوشمندانه هر مرحله را طراحی کرده‌اند.

مرگ در سوپر میت‌بوی عادی است. وقتی به مراحل دشوارتر می‌رسید، شاید ده بیست بار قبل از به پایان رسانیدن مرحله بمیرید، اما این شکست دلسردکننده نیست. سوپر میت‌بوی موسیقی متن خوب و با ضرباهنگ سریعی دارد که می‌تواند انرژی زیادی منتقل کند و هر آهنگ که به‌ آرامی به آهنگ دیگر تبدیل می‌شود برای خود فضای تازه‌ای دارد. از این رو اگر در یک مرحله و در یک موقعیت گرفتار شدید، اصلا اذیت نخواهید شد که موسیقی تکراری روی اعصاب برود.

همچنین به ‌دلیل این که جان میت‌بوی تمام نشدنی است، اگر در یک مرحله گرفتار شدید، استرسی به آدم وارد نمی‌شود که بخواهد بازی را فراموش کند یا دست و پایش بلرزد.

حقیقتاً نمی‌شود فقط به همه جنبه‌های خوب بازی اشاره کرد. از مراحل تقریبا منصفانه آسان به دشوار آن تا طراحی مراحل بی‌نظیر و کنترل فوق‌العاده و موسیقی متن دلپذیر می‌توان نتیجه گرفت که قرار است با یک بازی استثنایی روبه‌رو باشیم.

محمدرضا قربانی

منبع: GameSpot