من سرچ می‌کنم پس هستم

به عبارت دیگر به یک بهانه، هزار بهره می‌بردید. حالا فرض کنید اگر علی‌اکبر خان دهخدا که معرف حضور همه ماست می‌خواست در روزگار بی رایانه ما معنایی بیابد، چه می‌کرد؟

علامه محمد قزوینی درباره دهخدا می‌گوید:«دوست دانشمند ما قریب 30 سال است برای زبان فارسی مشغول جمع‌آوری مواد فرهنگ جامعی هستند و تا کنون متجاوز از یک میلیون ورق یادداشت در این خصوص جمع کرده‌اند و اگر ان‌شاءالله اسباب مساعدت نماید بزرگ‌ترین و جامع‌ترین و نفیس‌ترین فرهنگی از آن عمل خواهد آمد که بعد از اسلام تا کنون برای زبان فارسی فراهم آورده شده است...». نتیجه این تلاش و میلیون‌ها صفحه خواندن و نوشتن می‌شود لغت‌نامه. محصول همین ورق زدن‌های مداوم و انس و الفت با کتاب و یادداشت‌برداری، کتاب‌هایی شده که بعد از سالیان سال هنوز ارزشمند وماندگارند. حالا فرض کنید من و شما با گذشت دهه‌ها از آن روزگار کابوس وار بی رایانه بخواهیم کلمه‌ای را جستجو کنیم. چه می‌کنیم؟ فقط زحمت قراردادنش در یک مستطیل را داریم و می‌توانیم با ناز و افسون دکمه‌ای را بفشاریم و بعد منتظر بمانیم تا نتیجه مثل «راحت الحلقوم» پدیدار شود.

بعد از سفره گسترده اطلاعات آنچه خواستیم میل می‌کنیم و باقی را دور می‌ریزیم. از آنجایی که کار پردردسری نیست لزومی به یادداشت و نکته‌برداری نیست چون مستطیل هست! خلاصه ما «سرچ» می‌کنیم پس هستیم و شاید امروز چیزهایی درباره راز ماندگاری دهخدا هم سرچ کردیم.