بحران جدی در اینتر

سیاست نادرست در نقل و انتقال بازیکنان

اینتر در فصل قبل بهترین روزها را در دوران حضورش در عرصه فوتبال جهان سپری می‌کرد و ماسیمو موراتی، رئیس باشگاه نسبت به تداوم این دوره خوش‌بین بود. او بازیکن جدیدی به ترکیب تیم اضافه نکرد و تنها ماریو بالوتلی از تیم جدا شد و کوتینیوی برزیلی به جای او در تیم جای گرفت. کوتینیو جوان آینده‌داری است اما با تنها 18 سال سن نیاز به زمان دارد و دیگر بازیکن جوان تیم جاناتان بیابیانی که در فصل قبل به شکل قرضی از باشگاه جدا شده بود در استانداردهای اینتر نمی‌گنجد.

بدون توجه به این‌که تیم در فصل گذشته تا چه میزان برتر بوده، عدم خرید بازیکنان جدید و اتکا به ستاره‌های قبلی می‌تواند برای تیم‌های مهم اروپا دردسرساز باشد. این دقیقا کاری است که اینتر در تابستان انجام داد و به میلان، یووه و حتی چند تیم کوچک اجازه داده بالاتر از آنها در جدول قرار گیرند.

در حالی که روسونری‌ها زلاتان و روبینیو را به خط‌حمله‌شان اضافه کردند و یووه هم میلوش کراسیچ و آلبرتو آکوییلانی را خرید، اینتر تنها نظاره‌گر این انتقالات بود.

شاید یکی دیگر از دلایل نزول تیم اینتر در این فصل، سن بالای بازیکنان این تیم باشد. نیمی از تیم اصلی بالای 30 سال سن دارند و بازیکنانی چون مایکون و اتوئو هم با 29 سال سن در آستانه ورود به دهه سوم زندگی‌شان هستند.

این ستاره‌ها با بالا رفتن سن دچار افت قابل انتظاری می‌شوند و مایکون یکی از مثال‌های شاخص در این زمینه است. او در بازی‌های لیگ قهرمانان با تاتنهام توسط گرت بیل در زمین محو شده بود. کریستین چیوو و دیگو میلیتو هم تنها سایه‌ای از آن بازیکنان بزرگ فصل قبل هستند.

اینتر همان اشتباهی را مرتکب شده که از میلان پس از قهرمانی در بازی‌های لیگ قهرمانان در سال 2007 دیدیم. آنها از گرفتن بازیکنان جدید در تابستان خودداری کردند و سال بعد حتی نتوانستند به بازی‌های لیگ قهرمانان راه پیدا کنند.

مورینیو هم اکنون یکی از بزرگ‌ترین مربیان تاریخ فوتبال جهان محسوب می‌شود. شخصیت او در هر تیمی که رفته کاملا در بازی منعکس شده و تصویر مارکو ماتراتزی که در آغوش مورینیو پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان گریه می‌کرد نشان می‌دهد بازیکنان تیم تا چه حد برای او احترام قائل بودند. بسیاری از این بازیکنان هنوز هم سیستم او را بیش از سیستم جاری تیم قبول دارند و بنیتس همچنان در کنفرانس‌های خبری با مورینیو مقایسه می‌شود. شرایط او مشابه زمانی است که در دهه 1970 بریان کلاف جایگزین دان روی در تیم لیدز یونایتد شد. بنیتس نمی‌تواند از زیر سایه مورینیو بیرون بیاید.

جایگزین بهترین مربی جهان شدن کار ساده‌ای نیست اما شکی وجود ندارد که بنیتس اشتباهات بزرگی از زمان حضورش در اینتر انجام داده و او بیش از هر شخص دیگری مقصر اصلی در بحران اخیر است.

مربی سابق لیورپول تلاش کرد تا درهمان بدو ورودش به اینتر، حضورش را با انجام تغییرات تاکتیکی اعلام کند در حالی که می‌توانست همان سیستم مورینیو را با اندکی تغییر ادامه دهد. بنیتس شیوه بازی تیم را از دل بستن به ضد حمله‌ها به بالا بردن میزان تصاحب توپ تغییر داد و مانع پرسینگ هافبک‌ها در زمین حریف شد. ترکیب‌هایی که او به زمین می‌فرستد هم چندان خوب نیست. او در بازی با میلان از ماتراتزی ناآماده استفاده کرد و تمرینات سنگین او سبب خستگی بیش از حد بازیکنان در زمین و کندشدن آنها شده است.

بازیکنان اینتر اکثرا پس از یک فصل خسته‌کننده به بازی‌های جام جهانی رفتند و انرژی بیشتری را از دست دادند و با این‌که تمامی تیم‌های بزرگ اروپا و ایتالیا از این موضوع به نوعی رنج می‌برند اما سهم اینتر بیش از آنها بود و از کسانی که به جام‌جهانی رفته بودند تنها سامی اتوئو و لوسیو توانستند با کیفیت فصل قبل بازی کنند و بقیه افت محسوسی داشتند.

زمانی که بازیکنی به تمامی افتخارات باشگاهی در یک فصل دست پیدا می‌کند مشکل انگیزه و ایجاد آن دارای اهمیت فراوانی می‌شود. به‌ویژه زمانی که بازیکن از نظر سنی هم شرایط مطلوبی نداشته باشد. شاید به این دلیل بود که لوچیانو موجی، مدیر سابق تیم یوونتوس در میانه‌های دهه 1990 ترکیب کلی تیم را تغییر داد، هر چندکه یووه در آن زمان بی‌رقیب بود. او از این‌که بازیکنانش ثبات‌شان را از دست بدهند هراس داشت.

میلیتو و اشنایدر در فصل قبل 2 بازیکن خوب تیم بودند و در پیروزی‌های تیم تاثیر فراوانی داشتند. مهاجم آرژانتینی اینتر در هر بازی از لیگ قهرمانان در مرحله حذفی گل زده بود و 2 گل هم در بازی فینال زد. هافبک هلندی هم پاس‌گل‌های فراوانی به میلیتو داد و می‌توانست برنده توپ طلا هم باشد، ولی در فصل جاری هر دو نفر حتی نیمی از کیفیت بازی‌هایشان در فصل قبل را به نمایش نگذاشته‌اند و میلیتو تا به امروز تنها 3 گل به ثمر رسانده است. اشنایدر هم تاثیر زیادی بر بازی‌ها نداشته و تعجبی ندارد که اینتر در 13 بازی لیگ ایتالیا تنها 14 گل به ثمر رسانده است.

مصدومیت‌های اینتر غالبا با اندکی غلو از سوی بنیتس اعلام می‌شود تا بتواند دلیلی برای بازی‌های بد آنها شمرده شود. در جریان باخت‌های پیاپی آنها به میلان و کیه وو، اینتر 7 تن از بازیکنان اصلی‌اش را در ترکیب داشته که آمار بدی نیست. علاوه بر این سیستم تمرین بنیتس دلیل اصلی برخی از مصدومیت‌ها بوده و اکثر آنها متوجه بازیکنان خط هافبک است و بازیکنان ذخیره هم در این پست نمی‌توانند جای بزرگان مصدوم شده را پر کنند.

بحران کالچوپولی در سال 2006 به چند تیم ایتالیایی ضربه زد و یووه را به دسته پایین‌تر فرستاد. میلان در آن دوره دست به خریدهای بزرگ نزد و همه چیز به نام اینتر تمام شد تا در بین سال‌های 2006 تا 2009 بهترین بازیکنان را در اختیار بگیرد و حداقل 2 جام را با برتری مطلق به دست بیاورد. اما از فصل گذشته شرایط در سری A تغییر کرد و بازیکنان خوبی در سایر تیم‌های سری A دیده شدند و دیگر هیچکس نمی‌تواند انتظار داشته باشد که به دیدار تیم‌های کیه‌وو یا لچه برود و به سادگی 3 امتیاز بازی را به دست بیاورد. از طرفی رقبای اصلی اینتر در این فصل همگی قدرتمند هستند و میلان بویژه دارای بازیکنانی با کلاس جهانی است و می‌تواند به شدت اینتر را در پایان فصل تهدید کند، بنابراین باید پذیرفت که برتری اینتر در ایتالیا به‌شدت تحت تاثیر تیم‌های میلان و یووه در این فصل قرار گرفته و با ستارگانی که به روزهای پایانی بازی‌شان نزدیک می‌شوند نیاز به تغییرات جدی در این تیم برای نتایج بهتر ضروری به نظر می‌رسد.