پیروزی جمعی ورزش

ظریفی در روزهای اولیه آغاز شانزدهمین دوره بازی‌های آسیایی گوانگجو چین و در شرایطی که هنوز از مدال طلایی در اردوی ورزش ایران خبری نبود، می‌گفت اگر ورزش در این بازی‌ها موفق شود ثابت خواهد شد که جامعه ورزش بدون توجه به اختلافات مدیریتی بین سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک کارش را بخوبی بلد بوده و بدرستی آن را انجام داده است، اگر نیز نتیجه نگیریم که مشخص می‌شود دود این اختلاف‌نظرها بین سعیدلو و علی‌آبادی به چشم ورزش رفته است. خوشبختانه در گوانگجو همه اتفاق‌ها و شرایط به گونه‌ای پیش رفت که جامعه ورزش ایران از این میدان بزرگ سربلند خارج شود. جدا از آن‌که چین میزبان، به بخش اعظمی از مدال‌های طلایی که ورزشکاران قزاقستان، تایلند، هندوستان و دیگر کشورها بعنوان حریفان اصلی ایران می‌توانستند بگیرند، چنگ انداخت تا بویژه قزاق‌ها که در دور قبلی بازی‌های آسیایی دردوحه با 24 مدال طلا چهارم شده بودند، در نهایت با 18 طلا، پایین‌تر از ایران به مقام پنجم بسنده کنند، اما واقعیت این است که از دوحه تا گوانگجو و طی یک دوره 4 ساله اقدامات خوبی از سوی دولت (سازمان ورزش و کمیته ملی المپیک) صورت گرفت. توجه و سرمایه‌گذاری روی رشته‌های پایه و مدال‌آوری چون دوومیدانی، قایقرانی و تیراندازی و حتی ووشو در گوانگجو اثرات خود را بر جای گذاشت تا به یکباره به نسبت دوحه 9 مدال طلا بیشتر گرفته و در کمال ناباوری مسوولان ورزش، با 2پله صعود، در رتبه چهارمی بازی‌های آسیایی قرار بگیریم.