امیدواری‌ها به «هفت»

رسالت برنامه‌ای زنده و مؤثر مانند «هفت» در درجه اول این است که مثل یک آینه وضعیت سینمای ایران را به معرض تماشا بگذارد اما گاه دیده شد که جیرانی تعمداً در انتخاب آیتم‌ها و بخش‌های مختلف برنامه‌اش به گونه‌ای عمل می‌کند که بیننده با دیدن آن تصور می‌کند که حال سینمای ایران کاملا خوب است و این همه دعواهای صنفی و مشکلات اقتصادی، حتماً زاییده تخیل رسانه‌هاست. به هر روی جای خوشحالی بسیار دارد که در برنامه‌ای که در یکی از بهترین ساعت‌های پخش در روز تعطیل روی آنتن می‌رود، مباحثی جدی‌تر نسبت به قبل مطرح می‌گردد. حضور مسعود جعفری‌جوزانی در برنامه 3 هفته قبل و مباحثه او با محمدمهدی عسکرپور در کمال آرامش و با رعایت آداب یک برنامه زنده، نکته‌ای بود که مدیریت آن را جیرانی عهده‌دار بود و از پس مسوولیت سنگینش نیز برآمد.

به هر حال «هفت» در شرایطی می‌تواند مؤثر و پایدار باشد که همگام با واقعیت‌های سینمای ایران پیش رود و پاشنه آشیل آن نیز می‌تواند رسمی شدن به معنای بی‌خطر شدن و خنثی شدن باشد.