سهم رسانه ها از پیروزی

درست 3 روز پس از برد ایران مقابل قطر، رئیس فدراسیون فوتبال در نمایشگاه رسانه ها و مطبوعات ورزشی ، سخنانی بر زبان آورده اند که کاملا منطبق با نظریات گذشته آقای دادکان درباره رسانه های ورزشی است.

کد خبر: ۳۷۱۳۴

محمد دادکان طی این بیانات رسانه ها و مطبوعات را بی فایده به حال ورزش ، مشکل زا، سطحی نگر و بی کیفیت عنوان کرده و گفته اند عملکرد نشریات ورزشی مثبت نیست و گروهی فرصت طلب مطبوعات را از بحث فرهنگی خارج کرده اند.
طرح این موضوعات در جای خود بسیار مناسب است و بسیاری از این نکات ، دور از حقیقت نیست ؛ اما این که رئیس فدراسیون فوتبال ، نمایشگاه رسانه ها و مطبوعات ورزشی را برای بیان این جملات انتخاب می کنند مطلقا نشانی از نکته سنجی و مصلحت اندیشی ندارد.
البته باید پذیرفت که غلبه بر قطر در اولین گام از مسابقه های مقدماتی جام جهانی. دوباره اعتماد به نفس همه را بالا برده است ؛ اما ظاهرا آنچه در این میان فراموش شده انتقادهای مداوم از رسانه ها به خاطر نقش به زعم رئیس فدراسیون و همکارانش مخرب آنها در مسیر موفقیت فوتبال ملی است.
امیدواریم چنین اتفاقاتی بدون اطلاع و علی رغم میل باطنی مدیران فدراسیون حادث شود؛ اما برای آگاهی روسای فدراسیون فوتبال باید به مطلبی اشاره کنیم که هفته گذشته پیش از مسابقه ایران قطر در سایت فدراسیون فوتبال منتشر شد.
در این مطلب به رسانه های گروهی نهیب زده و با ادبیاتی غیرقابل باور از مطبوعات خواسته شده بود با همدلی از فوتبال ملی در آستانه مسابقه های المپیک و جام جهانی حمایت کنند.
در آن زمان این مطلب هیچ بازتابی نیافت و با هوشیاری مطبوعات و برای حفظ آرامش و کمک به تیم ملی همه بر آن چشم بستند؛ اما حالا شاید بتوان این پرسش را مطرح کرد که اگر رئیس فدراسیون فوتبال معتقدند نشریات و رسانه ها هیچ تاثیری در پیشرفت و پسرفت ورزش و فوتبال ندارند چه نیازی هست با هزینه کردن از اعتبار فدراسیون و پایین آوردن جایگاه آن به دیالوگی دامن زده شود که به شکلی وهن آمیز از رسانه ها می خواهد همدلی کنند.
این که اصولا سایت فدراسیون فوتبال یک کشور چه رویکردی باید داشته باشد و در استانداردهای بین المللی چه تعریفی دارد، از مباحثی است که احتمالا هنوز مورد توجه مدیران فدراسیون واقع نشده و ما نیز در اینجا قصد پرداختن به آن را نداریم ؛ اما این که پس از اولین پیروزی ، دوستان همه مواضع قبلی را فراموش کنند و به جای تاکید بر همدلی به رسانه ها بتازند، مشخصا از احساساتی گری و هیجان زدگی ناشی می شود.
بدیهی است اگر در راه صعود تیم ملی به جام جهانی کمترین مشکلی ایجاد شود، رسانه ها یکی از مقصران اصلی قلمداد خواهند شد.
همان طور که اگر خدای ناکرده ایران بر قطر غلبه نمی کرد چنین موضوعی مطرح می شد؛ اما در یک نگاه واقع بینانه نشاندن رسانه ها بر جایگاه متهم اصلی همانقدر اغراق آمیز است که بی تاثیر خواندن آنها در پیشرفت یا پسرفت ورزش کشور.
فوتبال ما در آغاز یک راه دوباره است و همان قدر که اگر روزمرگی و آنارشی بر رسانه های ورزشی حاکم شود، فوتبال ضربه خواهد خورد حمله به رسانه ها و مطبوعات نیز کمکی به فوتبال ملی نخواهد بود.
شاید نتوان از همه عناصر رسانه ها انتظار درک این ملاحظات را داشت ، اما اگر قرار باشد رئیس محترم فدراسیون فوتبال کشور هم این دقایق را در نظر نگیرد جای تاسف دارد.