وقتی می‌خوابم، ایده می‌گیرم

هوشمند نام خانوادگی برازنده‌ای است برای این جوان. او می‌گوید: «اوایل بیشتر برای خنده کاریکاتور می‌کشیدم. ولی حالا به این نتیجه رسیدم که کاریکاتور فقط برای خنده نیست و می‌شود خیلی از حرف‌های جدی و معضلات اجتماعی را با این هنر مطرح کرد. در ضمن، اگر کسی به کاریکاتور چهره‌ام بخندد، ناراحت نمی‌شوم.»

امیدوار است به کارش و می‌داند راهی که در آن قدم گذاشته سرنوشت خوبی خواهد داشت.«آثار هنرمندان بزرگ طوری است که دیگران بدون این‌که اسم فرد زیر کار باشد، متوجه می‌شوند اثر، مربوط به اوست. کاریکاتوریست‌های حرفه‌ای ویژگی و سبک شخصی خاص خودشان را دارند، دوست دارم روزی به این جایگاه برسم.»

در میان کاریکاتوریست‌های ایرانی آثار کامبیز درم بخش را می‌پسندد چون به قول او شیرین و با محتوا است.«چگونگی ایده گرفتن از کار دیگر هنرمندان مهم است. ایده می‌گیرم اما سعی می‌کنم ایده‌ها را در فضای کاری خودم پرورش بدهم و نوع نگاه خودم را با آن ایده نشان بدهم.» خودش می‌گوید برخی از ایده هایش را در خواب می‌بیند: « خیلی از هنرمندان ایده هایشان را در خواب می‌بینند. شاید در خواب پخته نباشد، اما قابل پرورش است.برای من هم خیلی پیش آمده است.»