جای خالی خانواده...
درست است که ما در زندگی به هر مسالهای برمیخوریم، به وفور راهحلهای کارشناسی دریافت میکنیم، اما درست در لحظه اجرای آن دوباره برمیگردیم به همان نکاتی که در ذهنمان نفوذ کرده و به قول معروف ملکه ذهنمان شده است.
سهیل رضایی، مشاور و روان شناس اما نگاه متفاوتی به مقوله ازدواج و طلاق دارد و مهمترین عامل افزایش آمار طلاق را رهایی مدیریت اجتماعی میداند.
سهیل رضایی میگوید: «ما برای تونل، جاده، نصب ایستگاه اتوبوس، تحصیلات، اشتغال و دیگر مسائل برنامهریزی میکنیم، ولی برای زندگی خانوادگی، نه».
البته از نظر رضایی جرم رسانه کمتر از بقیه نیست، چرا که میگوید: «موضوعات این روزهای فیلمها و سریالهای ما دعوا، درگیری، کلاهبرداری و از این دست مسائل شده، دیگر نمیبینیم سریالهایی مثل همسران، خانه سبز و پدر سالار را که موضوع اصلی آنها خانواده و انسجام خانوادگی باشد ضمن این که تمام برنامههای مربوط به خانواده از ساعات اولیه صبح تا ظهر پخش میشوند و شبها که همه اعضای خانواده حضور دارند و فرصت تماشای تلویزیون دارند، خبری از برنامههای خانوادگی نیست.»
نظرات سهیل رضایی حاکی از عدم توجه به نیاز جوانها یعنی همان آموزش زیربنایی و آمادهسازی ذهن آنها به مساله خانواده است.
رضایی معتقد است که این روزها تمایل به استقلال متاسفانه با حذف دیگری اشتباه گرفته میشود و همین طور که نیازهای جوانان گستردهتر میشود، روابطشان محدودتر میشود، چرا که به خطا فکر میکنند دیگران مانعی برای سرعت رسیدن آنها به خواستههایشان هستند.
به هر حال نسل جوان امروز ما نسلی است که از بدو تولدش معضلاتی را همراه داشته است.
این همان نسلی است که درست در دورهای که به شیر خشک نیاز داشت با کمبود آن مواجه بود و درست در دورهای که به سن آموزش و تحصیل رسید با کمبود فضای آموزشی مواجه شد همین طور بعدتر که وارد جامعه شد با کمبود شغل مواجه شد و حالا که زمان ازدواج و تشکیل خانواده، فرا رسیده با کمبود آموزش در این زمینه روبهروست چرا که نه جامعه فکری به حال آن میکند و نه خانوادهها دیگر مثل سابق آنقدر فرصت کنار هم بودن دارند که آن را به فرزندانشان بیاموزند.
گفت و گو
