ماهی که بوی خدا می‌دهد

با آغاز ماه ذیحجه بوی «واعدنا موسی...» و نماز دهه اول، عطر «ایاما معلومات» و عطر معرفت به مشام جان می‌رسد. بیهوده نیست که روزه روز اول این ماه ارزش روزه هشتاد ماه دارد، پس می‌شود ره چندساله را در یک روز پیمود به شرطی که..... اول این ماه مبارک بوی وصال می‌دهد، بوی عشق، پیوند مهر و ماه، علی و فاطمه...... علی جان فاطمه امانتی است در دست تو.... خوب امانت‌داری کن...... ماه ذیحجه بوی عرفه می‌دهد، «اللهم یا شاهد کل نجوی....»، عرفه روز اختصاصی دعا و نیایش همگام و همراه با ثارالله، روزی که روزه گرفتن در آن کفاره نود سال است و زیارت امام حسین(ع) در آن روز ثواب یک میلیون حج در رکاب حضرت صاحب الزمان(ع)، یک میلیون عمره در رکاب پیامبر اعظم(ص)، آزاد کردن یک میلیون برده و.... دارد به شرطی که....ماه ذیحجه بوی قربان می‌دهد، بوی قربانی، قربانی کردن نفس، قربانی عزیزترین چیزها در برابر محبوب و بوی عشق و عاشقی. نماز عید، زیارت عاشورا...... پرواز.....ملکوت...

ماه ذیحجه عطر ولایت دارد و بوی غدیر را در زمین و زمان می‌پراکند. یا علی گفتیم و عشق آغاز شد، «من کنت مولاه فهذا علی مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه» عید غدیر عید گل‌های یاس است و تجلی گاه پیوند رسالت و امامت، روز اتمام نعمت و اکمال دین، روزی که لبخند و تبسم مومنین شرافت و عظمت بالاتری یافته و رحمت و عنایت خاصه الهی در دنیا و آخرت را به ارمغان می‌آورد. ماه ذیحجه بوی دیگری دارد... بوی خون... بوی کربلا... بوی حسین... زینب...عباس...علی اکبر...علی اصغر...رقیه.... عطش.... تازیانه... خیمه‌ها.. بوی هفتاد و دو حاجی که همه با رنگ خدایی در شط خون شنا کردند. السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک ماه ذیحجه آغاز شده است.... سی و نه روز دیگر به حماسه عشق بازی و رقص شمشیر باقی مانده است.....سی و نه روز دیگر حسین به دیدار خدایش می‌رود... آغوش مادرش.... جدش... پدرش...حسنش.... محسن...