امید به آینده

عدم موفقیت جریان هایی که به علت همان چهره ناکارآمد در دوره پیشین شورای شهر تهران نتوانسته بودند جز درصد ناچیزی از آراء، رایی برای خود کسب کنند، باعث شد از همان آغاز شکل گیری این شورا باز هم بر طبل سیاسی کاری کوبیده شود و با این که 15 عضو شورا از گرایش های مختلفی بودند که هدف مشترک همه آنان آبادکردن شهر تهران بود، تصمیم آنان برای انتخاب دکتر احمدی نژاد نیز یک تصمیم سیاسی تفسیر شد.
آنان که بر این موضوع تاکید می کردند، سوابق پیشین شهردار تهران در شهرهای شمال غربی کشور و مدیریت کارآمد او را که به دریافت عنوان شهردار نمونه از طرف ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی شده بود نادیده گرفته و صرفا تلاش می کردند با همه اینها حتی با وجود و تاخیر وزارت کشور در تنفیذ حکم شهردار منتخب شورای شهر تهران ، شورای جدید را هم درگیر مسائل سیاسی نشان بدهند.
احمدی نژاد از روزهای میانی اردیبهشت ماه رسما به عنوان شهردار تهران روی صندلی خود نشست. او نیز از همان آغاز مانند اعضای شورای شهر که خود را شورای شهر همه مردم تهران و نه فقط آنان که به ایشان رای داده اند می دانستند، تاکید کرد که هدف او برای پذیرفتن چنین مسوولیتی خدمت کردن به مردم تهران بوده است.
این حرفها برای مردم دلزده و خسته تهران تا اندازه ای تازگی داشت. آنان که اغلب نام شهردار منطقه شان را نمی دانستند، می دیدند که شهرداران مناطق به دستور شهردار تهران در میان مردم منطقه حاضر می شوند و به صحبتهای آنان گوش می دهند.
دکتر احمدی نژاد خود نیز چنین برنامه ای را در پیش گرفت و چنان که خود هشدار داده بود، مبادا مردم یک منطقه یک سال دنبال شهردارشان باشند و نتوانند او را ببینند، سعی کرد با حضور مستقیم در محله ها و مناطق مختلف تهران رودررو با مردم ، مشکلات و مسائل مربوط به شهرداری را از آنان بشنود.
به این ترتیب ، برنامه ای شکل گرفت که در تاریخ انقلاب و بلکه تاریخ کشور بی سابقه بود: مردم مناطق ، هر چند هفته یکبار پارچه نوشته هایی را بر در ساختمان شهرداری منطقه می دیدند که به آنها اعلام می کرد شهردار تهران این هفته میهمان آنهاست.
آنان با سادگی و تنها با تهیه یک کارت حضور در جلسه می توانستند به ملاقات کسی بروند که شاید دیدار او تا همین چند ماه قبل ، از دیدار بالاترین مقامات سیاسی کشور هم مشکل تر بود.
بعد از چند سالی که تصدی شهرداری تهران معنایی جز پشت میزنشینی و تشریفات گرایی پیدا نکرده بود، رفتارهایی اینچنینی به رفع فاصله ای که میان شهرداران و ساکنان مناطق ایجاد شده بود، کمک زیادی کرد.
شورای شهر نیز در این مدت با درک عینی و واقعی از مسائل و مشکلات شهرداری - که حاصل گزارش های مفصل و متعدد مسوولان شهرداری و شورای شهر بود - و از سوی دیگر با تعهد و التزامی که شهردار تهران برای برآورده کردن نظر شورای شهر به عنوان متصدی اصلی و قانونی امور شهری پایتخت داشت ، هدف اصلی خود را حمایت از شهرداری تهران در عین نظارت بر امور قرار داده بود... تجربه چنین رابطه ای میان شورا و شهرداری تازه بود.
در دوره قبلی شورای شهر تهران ، که یکبار شهردار ناچار به استعفا شد و بار دیگر تا مرز استعفا رفت و تنها به دلیل نزدیکی انتخابات شورای شهر بر سر کار ماند، تصویری که از شورای شهر نزد مردم تهران شکل گرفت ، تصویری بود از درگیری ها و تنشهای پایان ناپذیر میان شورای شهر و شهرداری و حتی میان خود اعضای شورای شهر؛ تصویری که حتی اولین تجربه شوراها در جمهوری اسلامی را ناکارآمد نشان می داد.
بی شک تضارب و رویارویی راهکارها و برنامه های مختلف می تواند به بالندگی و پخته تر شدن برنامه ها بینجامد، اما به آن شرط که این تضارب و رویارویی از فضایی از اعتماد و درک متقابل و نه در زمینه ای از خودنمایی های سیاسی صورت گیرد.

شهرداری پاک ، قدم اول برای شهر پاک

بحث تجمل گرایی و تشریفات زدگی مسوولان بلندپایه شهرداری تهران در چند سال گذشته برای مردم تهران بسیار آزاردهنده و خسته کننده بود.
با انتخاب دکتر احمدی نژاد به عنوان شهردار تهران و اصرار او بر پرهیز از اسرافها، بی نظمی های مالی و ریخت و پاشهایی که تا پیش از این در شهرداری مرسوم بود، انتظار می رفت در این باره تحولی صورت گیرد.
با نظارت شهردار بر تعیین صحیح و دقیق حقوق مقامات شهرداری - از شهرداران مناطق گرفته تا معاونان و روسای سازمان های تابعه شهرداری - و همین طور پیگیری او برای باز پس گرفتن املاک و دارایی های شهرداری - که به طور غیرقانونی هنوز در اختیار مقامات سابق بود - این انتظار تا اندازه زیادی برآورده شد.
خودروهای گرانقیمت و تشریفاتی شهرداری جمع آوری و به مزایده گذاشته شد و خودروهای معمولی و متداول جایگزین آنها شد. پس از مطرح شدن زلزله بم نیز برای کاهش خسارات و تلفات احتمالی زلزله تهران ، به منظور ایجاد 150 سوله در هر ناحیه شهر تهران برنامه ریزی شد که این سوله ها شامل انبارهای حاوی کمکها و امکانات و تجهیزات اولیه برای امدادرسانی به حادثه دیدگان است.
از سالنهای این سوله ها نیز می توان به عنوان بیمارستان یا اورژانس استفاده کرد. یکی از اقدامات قابل تحسین شهرداری شهر تهران در هفته های اخیر این است که برای پاک کردن چهره شهر از تبلیغات زشت و نابجا روی در و دیوار ساختمان های مسکونی و غیرمسکونی ، شهرداری تهران به طور جدی نسبت به غیرقانونی بودن این تبلیغات هشدار داده و متخلفان را به قطع تلفن و برخوردهای جدی تر تهدید کرده است.
به همین دلیل ، روند سوء استفاده از فضاهای بکر شهری برای تبلیغ محصولات و خدمات کاهش چشمگیری پیدا کرده است. در کنار این ، شهرداری تهران با خریداری فرمول شیمیایی یک ماده پاک کننده که پس از برداشتن برچسب ها از روی درها و دیوارها، برچسب دیگری در آن محل نمی چسبد برای پاک کردن اثر این تبلیغات اقدام کرده است که نخست به طور آزمایشی در منطقه 6 استفاده می شود و در صورت موفقیت در سایر مناطق نیز بهره برداری می شود.
در همین راستا در روزهای تبلیغاتی انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی که در جریان است ، 60 هزار مترمربع فضای تبلیغاتی مشخص به احزاب و کاندیداهای مستقل به رایگان اختصاص داده شد تا این بار نیز مانند دوره گذشته دیوارها و ساختمان های آلوده به کاغذها و پارچه های تبلیغاتی انتخابات ، حاصل این رویداد برای مردم شهر تهران نباشد.
آنچه در طول یک سال گذشته در شورای شهر و شهرداری تهران انجام شده ، اگرچه با آنچه باید انجام شود فاصله ای بسیار دارد، اما هرگز قابل مقایسه با اقدامات انجام شده در کل 4 سال عمر شورای شهر سابق نیست.
اسفند ماه سال گذشته ، مردم تهران تجربه امیدوار کننده ای را در عرصه مدیریت اجتماعی داشتند. آیا این تجربه موفق می تواند همچنان ادامه یابد؛