مصائب پوست خشک

البته علت این موضوع به استفاده از وسایل گرمایشی برمی‌گردد که باعث خشک شدن هوای داخل منزل یا محل کار شده و نتیجه آن خشکی پوست می‌شود.

زبری و خشکی پوست، پوسته ریزی و شوره و در موارد شدیدتر، ترک خوردگی از نشانه‌های خشکی پوست است که این ترک‌ها باعث نفوذ مواد حساسیت زا به داخل پوست و نهایتا ایجاد اگزما می‌شوند.

پوست سر و صورت و سینه به دلیل بزرگی غدد چربی در این اعضا، چرب‌تر از بقیه نقاط بدن است و خشکی در دست و پا بیشتر نمود پیدا می‌کند. ولی افرادی که دارای زمینه‌های فردی و ژنتیکی خشکی پوست هستند، ممکن است در همه جای بدن احساس خشکی کنند.

اما در فصل‌های سرد سال حتی پوست‌های چرب نیز خشک می‌شوند، اما نوجوانان در سنین پیش از بلوغ به علت کم بودن ترشحات غدد چربی ساز پوست و سالمندان به علت کاهش ضخامت چربی زیر پوست، بیشتر مستعد از دست دادن آب از پوست هستند.

متخصصان بیماری‌های پوست و مو به افرادی با پوست‌های خشک توصیه می‌کنند تا کمتر استحمام یا از شوینده‌های خاصی استفاده کنند. همچنین بعد از حمام از لوسیون‌های مرطوب‌کننده پوست استفاده کنند.

البته برای شستشوی قسمت‌هایی از بدن مانند زیر بغل و کشاله ران نباید از شوینده‌ها و شامپو بدن استفاده کنید و بهترین زمان برای استفاده از کرم‌های مرطوب‌کننده 2 تا 3 دقیقه پس از استحمام است تا رطوبت موجود حفظ شود.چنانچه پوست براثر سرما و کاهش رطوبت هوا به خشکی دچار شد باید از کرم‌های مرطوب کننده با جنبه طبی و درمانی با ترکیبات اوره و اسید سالیسیک استفاده شود.

دکتر کامران بلیغی، متخصص پوست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در توضیح علل ایجاد خشکی پوست آنها را به 3 دسته ژنتیکی، فردی و محیطی تقسیم می‌کند و می‌گوید: ژنتیک و زمینه اگزمای سرشتی، مهم‌ترین علت خشکی پوست است.

پوست افراد مبتلا به اگزما بسیار مستعد خشکی است و در واقع سطح دفاعی یا خارجی ترین لایه‌های سطح پوست آنها دارای اختلالاتی است که سبب ابتلا به حساسیت، خارش و قرمزی پوست می‌شود. همچنین افراد مسن معمولا پوست خشکی دارند که به دلیل تغییرات در سطح لایه شاخی پوست ایجاد می‌شود.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه، کم کاری تیروئید و کم کاری غده هیپوفیز را از علل دیگر خشکی پوست می‌داند و ادامه می‌دهد: مصرف بعضی از داروها مانند داروهای‌ کاهنده چربی خون، مصرف داروهای ادرارآور و کمبود برخی مواد معدنی در بدن مانند روی از عوامل فردی در ایجاد خشکی پوست هستند.یک متخصص بیماری‌های پوست و مو نیز معتقد است خشکی پوست بیماری محسوب نمی‌شود، اما می‌تواند نشانه برخی بیماری‌ها باشد.دکتر امیر جوانبخت با اشاره به ارثی بودن خشکی و حساس بودن پوست در برخی افراد ادامه می‌دهد: بسیاری از افراد دارای پوست‌های چرب هستند که با افزایش سن و رسیدن به دوران میانسالی این چربی خود به خود از بین می‌رود.

به گفته وی، عواملی از قبیل رطوبت هوا و مواد شوینده‌ای که مصارف زیادی دارند در به‌وجود آمدن خشکی پوست مؤثرند.

این متخصص پوست و مو با اشاره به ارتباط نداشتن بین نوع تغذیه و خشکی پوست به ایسنا می‌گوید: این بیماری هیچ‌گونه رابطه‌ای با نوع تغذیه‌ای که مصرف می‌شود، ندارد. البته مصرف خوراکی‌های غیربهداشتی که باعث اسهال و استفراغ می‌شود و متعاقب آن از دست دادن بیش از حد آب بدن به صورت موقت، باعث خشکی پوست می‌شود.

استفاده زیاد از هر نوع صابون و مواد شوینده حتی صابون‌های چرب مانند صابون گلیسیرینه باعث خشکی پوست می‌شود و استفاده از کرم‌های مرطوب‌کننده و شستشوی کمتر تنها راه درمان آن است.

مواد شوینده از جمله پودرهای رختشویی، مایع ‌ظرفشویی ‌و مایع سفیدکننده باعث پاکیزگی می‌‌شود، اما رعایت نکردن برخی نکات می‌‌تواند سلامت پوست را به‌ خطر اندازد.

صابون‌‌ها و شوینده‌‌ها به علت قدرت پاک‌کنندگی بالا پرطرفدار هستند و مورد استفاده قرار می‌‌گیرند؛ اما اگر این مواد به‌ طور صحیح استفاده نشوند می‌‌توانند برای سلامت فرد مضر باشند.

شوینده‌‌ها اغلب دارای مواد اسیدی و لکه‌‌بر قوی هستند که ریختن آنها روی دست باعث خشکی پوست دست و صورت، آسیب‌‌های پوستی و حساسیت‌‌های ماندگار می‌‌شود.

به گفته متخصصان، استفاده مکرر از شوینده‌ها بدون استفاده از دستکش باعث چروک و خشکی پوست و پیری زودرس در زنان‌ می‌‌شود.

اغلب حساسیت‌‌ها براثر تماس با شوینده‌‌هایی است که مواد اولیه آنها زیاد است. بروز دانه‌های قرمز، پوسته‌ پوسته شدن پوست دست‌‌ها،‌ احساس نازکی پوست، ترک‌ خوردگی،‌ خارش شدید و خشکی زیاد دست از مهم‌ترین علائم ایجاد این حساسیت‌‌ها روی پوست است.

برای جلوگیری از خشکی پوست بهتر است 3 دقیقه بعد از شستشو و قبل از خشک شدن پوست، از نرم‌کننده‌ها استفاده شود.

دکتر بلیغی، متخصص پوست با اشاره به این مطلب که آب‌های محیطی نیز در بروز خشکی موثرند، می‌گوید: آب برخی نقاط دارای املاح سنگین است که خود این موضوع به تنهایی خشکی ایجاد نمی‌کند ولی اگر از صابون‌های نامناسب که P.H قلیایی دارند استفاده شود، املاح سنگین، نمک‌های آلی را در سطح پوست ایجاد می‌کنند که این نمک، تحریک‌کننده پوست است و موجب خشکی آن می‌شود.

وی با ذکر این مطلب که برای جلوگیری از خشکی پوست باید رطوبت در پوست باقی بماند به ایسنا می‌گوید: نباید بعد از استحمام که هنوز پوست رطوبت دارد، حوله را به صورت مالشی روی سطح پوست حرکت داد، بلکه حوله را گذاشته و بعد از مدتی بردارید.

این روش باعث حفظ رطوبت در پوست می‌شود بعلاوه باید تا هنگامی که پوست هنوز رطوبت دارد از نرم کننده‌ها و مرطوب کننده‌ها استفاده کرد، چرا که سبب حفظ رطوبت پوست می‌شود و باید دقت کرد که در عرض 3 دقیقه بعد از شستشو پوست باید چرب شود.

این متخصص پوست با اشاره به این مطلب که انتخاب نوع چرب کننده بستگی به نوع پوست دارد به انواع نرم‌کننده‌ها اشاره و اظهار می‌کند: چرب‌کننده‌ها به 3 دسته پمادها، کرم و لوسیون تقسیم می‌شوند که پمادها از چرب‌کننده‌های خیلی قوی هستند و میزان چربی آنها بسیار بالاست و به صورت سدی در پوست عمل می‌کنند و مانع خروج رطوبت از پوست می‌شوند، اما به دلیل سختی تحمل آن و ظاهر نامناسب، کاربرد چندانی ندارد.

در مرتبه بعد کرم‌ها هستند که براحتی مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی از نظر چرب کنندگی در مرتبه بعدی است و لوسیون از نظر مقدار چربی در رتبه سوم است که خیلی سریع پوست را چرب و نرم می‌کند و بیشتر افراد از لوسیون‌ها استفاده می‌کنند، اما برای کسانی که پوست‌های خشکی دارند پماد مناسب‌ترین گزینه است.