تجارت یک راه دوطرفه است

محمد نهاوندیان در گفتگو با ایسنا، در مورد مدیریت واردات عنوان کرد: تجارت یک راه دوطرفه است و مدیریت واردات در کشور باید به گونه‌ای باشد که به تقویت توان تولیدی ما بیفزاید. مدیریت واردات در واقع باید به عنوان بخشی از مدیریت استراتژیکی تجاری کشور قرار گیرد و در کنار آن، باید حتما صادرات و تولید نیز مدنظر قرار بگیرید.

وی ادامه داد: شعبات مدیریت تجاری کشور مثل هر سیاست اقتصادی دیگری باید حراستی از تولید ملی باشد. مقصود ما ازتولید فقط تولید یک کالا نیست، بلکه تولید خدمات را نیز در بر می گیرد. یعنی این که ارزش‌افزوده و فرصت‌های شغلی برای جوانان در کشور باید فراهم شود. اگر این هدف را در نظر بگیریم هر سیاست و تصمیم اقتصادی در جای خود قرار می‌گیرد.

در کنار هر مجوز یک زمینه رانت پیدا می‌شود

نهاوندیان با تاکید بر این که مدیریت واردات حتما نباید به معنای ممنوعیت واردات تلقی شود، بیان کرد: ممکن است ما برای جریان تولید ملی و بازاریابی کالای ایرانی در کشورهای خارجی به واردات قطعه‌ای و یا مواد اولیه‌ای نیاز داشته باشیم.

وی با اشاره به مشکلاتی که در شیوه واردات گذشته وجود داشتند، اظهار کرد: در گذشته در کنار هر مجوز یک زمینه رانت نیز پیدا می‌شد. یعنی کسی که مجوز به دستش می‌آمد با آن کسی که مجوز نداشت قبل از صورت گرفتن واردات تفاوت‌هایی به وجود می‌آمد و کم‌کم مجوز زمینه خرید و فروش آن به وجود می‌آمد.

رییس اتاق ایران تاکید کرد: این روش‌هایی که در گذشته امتحان شده، نتیجه خوبی نداشته است. همه این روش‌ها در واقع حاصل یک تجربه طولانی ملی ما باعث شد که از روش مبتنی بر مجوز به روش مدیریت مبتنی بر تعرفه سوق پیدا کنیم. البته ما می‌توانیم متناسب با اقتضای زمان و شرایط تعرفه‌ها را بالا و پایین ببریم، اما خود ابزار تعرفه هم بردی در اثرگذاری‌ها دارد.

نهاوندیان در رابطه با برد اثرگذاری تعرفه‌ها عنوان کرد: اگر تعرفه به میزانی بالا رفت که قاچاق صرف می‌کرد، در واقع واردات رسمی جای خود را به واردات غیررسمی می‌دهد. بنابراین باید در مدیریت واردات کاری کرد که خلاف تصمیم و سیاست دولت هیچ فعالیتی تحقق پیدا نکند.

وی متذکر شد: زمانی که همه سیاست‌های اقتصادی به این استراتژی تجاری ما کمک کند، این هدف قابل دستیابی می‌شود. یعنی سیاست ارزی، سیاست مالیاتی، سیاست روابط کاری و سیاست پولی ما همه در این راستا هماهنگ باشد، وگرنه صرف گفتن این که ما می‌خواهیم فلان کالا وارد نشود، اگر ابزارهای لازم برای آن فراهم نشود ما را به تحقق مدیریت واردات نزدیک نمی کند.