جشن 86 سالگی مرتضی احمدی

به گزارش خبرنگار ما، در این مراسم که با رونمایی آلبوم موسیقی «صدای طهرون» از مرتضی احمدی همراه بود، زودتر از همه، مرضیه برومند روی صحنه رفت و گفت: مرتضی احمدی تاج‌سر همه‌ و شکرپاره و حبه نبات است. او به سادگی و خوشمزگی دمپختک و نان سنگک است که همه‌ ما خیلی دوست داریم و یاد بچگی‌هایمان می‌اندازد.

برومند با بیان این‌که مرتضی احمدی تبلور فرهنگ ماست، اضافه کرد: او یک هنر ندارد، جامع‌هنر است، در این سن و سال می‌نویسد و ضبط می‌کند. پیگیر فولکلور ماست. حیف است از این همه هنر او خوب استفاده نکنیم. امیدوارم کارهایشان خوب منتشر شود تا بیشتر بهره‌مند شویم.

حسین علیزاده، دیگر سخنران این جشن تولد بود. او با اشاره به این که مرتضی احمدی یادآور هویت اصیل ایرانی است، افزود: وقتی نام او را می‌بریم، انگار از هفت‌هنر سخن می‌گوییم. وقتی برای این برنامه دعوت شدم اصلا تعجب نکردم، زیرا وقتی نام او آمد، فهمیدم جشن تولد یکی از استادان من است، او مرا به یاد علی‌اکبر خان شهنازی می‌اندازد.

این آهنگساز و نوازنده تار با اشاره به این‌که مرتضی احمدی همواره یادآور خاطرات شاد ملت ایران است، گفت: نسل‌های مختلف وقتی نام او را می‌شنوند فورا یاد هویت اصیل خود می‌افتند. برایم باعث افتخار بود در تولد هنرمندی سخن بگویم که مرا یاد اسطوره‌های وطنم و به ویژه شادی می‌اندازد. برای چند ساعت از غم فاصله گرفتم، چون او همیشه یادآور شادی است.

در ادامه مراسم نوبت به جمشید مشایخی رسید تا از سال‌ها همکاری‌اش با مرتضی احمدی بگوید. او با یادآوری پیش‌پرده‌خوانی‌های مرتضی احمدی، در سخنانی کوتاه گفت: امشب شب خنده و عشق است. هنرمندان عاشق مردم‌ هستند و دوست دارند ملت همیشه شاد باشند.

بعد از آن و با دعوت مشایخی، مرتضی احمدی در میان تشویق حاضران به صحنه آمد و با یادآوری خاطراتش در دوران کودکی و در زمانی که به روحوضی علاقه‌مند شده بود، گفت: در جنوبی‌ترین نقطه‌ تهران به دنیا آمدم و عاشق آنجا هستم، اما این تهران دیگر آن طهران نیست و ما برایش آه می‌کشیم. دلم می‌خواست، ضربی‌خوانی محبوب شود.

او ادامه داد: اوایل دهه 20 اولین ضربی‌ را در تئاتر خواندم. همیشه به دوستانم می‌گفتم آنچه را که تجربه می‌کنند، روی کاغذ بنویسند. نسل گذشته را نفرین می‌کنیم که چیزی برای ما نگذاشتند، اما ما هم همان کار را می‌کنیم، دوستانم این تجربه‌ها را ننوشتند، اما من پیگیری کردم و نوشتم.

احمدی یادآور شد: اوایل دهه 40 کمی آواز را هم چاشنی ضربی‌خوانی کردم که خیلی مورد توجه قرار گرفت. در جستجوی هنرمندان تخت‌حوضی حتی تا شهرستان‌ها هم رفتم. آنها را دیدم که در نهایت فقر زندگی می‌کردند، اما مردم را شاد می‌کردند و می‌خنداندند و این هنر بزرگشان بود.

بعد از آن که کیک جشن تولد 86 سالگی مرتضی احمدی از سوی او بریده شد، بهزاد فراهانی که روی صحنه بود، گفت: این مرد با همه‌ هنرش مرد بسیار خجالتی است. شرم شرقی مردانه‌ مرتضی برآمده از منش انسانی اوست و اینچنین است که اسطوره‌ سینما و تئاتر ماست.

در پایان مراسم، بابک چمن‌آرا، تهیه‌کننده آلبوم صدای طهرون با اشاره به این که 12 قطعه از ضربی‌های مرتضی احمدی با مجوز ارشاد در این مجموعه گردآوری شده است، از انتشار آن در سطح کشور خبر داد و ابراز امیدواری کرد فرهنگ شفاهی تهران و دیگر نقاط کشور با حمایت وزارت ارشاد از هنرمندان پیشکسوت در اختیار نسل آینده قرار گیرد.