در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
رهاورد سفر
برنامهریزی اقتصادی
همه ما در هر سطحی که باشیم با محدودیت منابع روبهرو هستیم؛ بویژه محدودیت منابع درآمدی و اقتصادی؛ این محدودیت منابع درآمد حتما به این معنا نیست که توانایی اداره روزمره زندگی خود را نداشته باشیم، بلکه به این معناست که این ویژگی در درون تکتک ما انسانها نهفته است که هر قدر داشته باشیم، آرزوهایمان به همان نسبت رشد میکند و باز هم احساس میکنیم که برخی آرزوهایمان هنوز محقق نشده است؛ بنابراین برنامهریزی اقتصادی یکی از اصول زندگی محسوب میشود. این برنامهریزی حتی اگر به شکل مکتوب و نظاممند هم نباشد، هر یک از ما متناسب با سطح درآمد و توان اقتصادی خود برنامهریزی میکنیم و نظام زندگی خود را بر آن اساس شکل میدهیم.
از سوی دیگر در تجربه عملی زندگی خود مشاهده میکنیم، هریک از ما بارها به دلیل نداشتن همین مهارت برنامهریزی اقتصادی با شکستهای سنگین روبهرو شدهایم یا اینکه بالعکس براساس توانمندیمان در این حوزه توانستهایم مسیر رشد و پیشرفت خود را تسهیل کنیم؛ اما ارتباط برنامهریزی اقتصادی با سفر.
اگر بخواهیم با نگاه واقعبینانه به «مسافرت» و «سفر» بنگریم، سفر مروری سریع بر یک دوره زندگی است، شاید یک فیلم با سرعت بالا.
در مسافرت به دلیل بعد مکانی که از زادگاه خود پیدا میکنیم کنترل بسیاری از منابع از اختیار ما خارج میشوند و همچنین به دلیل عدم آشنایی و نداشتن ارتباطات کافی در بسیاری موارد مجبور به پرداختن هزینههای مضاعف میشویم، حال اگر عامل زمانی را نیز به این امر اضافه کنیم؛ شرایط بسیار پیچیدهتر میشود. به عنوان مثال همه میدانیم که سفر کردن در ایام تعطیلات به لحاظ هزینهای بسیار سنگینتر است.
به خاطر دارم تعطیلات چند روزهای را بدون برنامهریزی قبلی به سرعین سفر کردم؛ هزینه متوسط اسکان در این دهکده توریستی در آن زمان به صورت متوسط بین شبی 10 لغایت 30 هزارتومان بود، شاید باور نکنید مسافرینی مانند ما که بدون برنامهریزی قبلی به این شهر سفر کرده بودیم، در نهایت مجبور شدیم بالغ بر شبی 100 هزارتومان هزینه اسکان بپردازیم، آن هم پس از ساعتها بیسروسامانی و معطلی افراد خانواده.
سفر یک تجربه است، یک فرصت است، یک کارگاه عملی است که در ادبیات آموزشی نوین به آن Workshop میگویند، در برنامه عملیاتی سفر یاد میگیریم که چگونه برنامهریزی بکنیم، مدیریت منابعمان را چگونه ساماندهی کنیم، چگونه شبکههای ارتباطی خود را در راستای برنامهریزی بهتر به کار بگیریم و...
خلاصه اینکه اگر مسافر حرفهای باشیم، بعد از چند مسافرت دیگر دقیقاً میآموزیم که چه زمانی باید سفر کنیم، چه ملزوماتی را باید به صورت بومی تهیه کنیم و کدام ملزومات را باید همراه خودمان داشته باشیم و... تا به این ترتیب بتوانیم سفری متناسب با درآمد خانوادگی خود تنظیم کنیم و این امر در بلندمدت در مدیریت و برنامهریزی روال زندگی خودمان نیز تاثیر دارد و میتوانیم این اشل کوچک را به زندگی بزرگترمان تعمیم دهیم و اگر این نگاه را نسبت به سفر داشته باشیم و با برنامهریزی سفر کنیم، بیتردید بسیاری از خانوادهها که به جهت تنگناهای مالی سفر نمیکنند، شاید بتوانند بخشی از هزینه خانوار خود را به این موضوع اختصاص بدهند.
بیایید از فرصت سفر بهره بگیریم و به این وسیله انبان تجربههایمان را پرتوشهتر کنیم.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
