اشک‌ها و لبخندها

فرهاد مجیدی با این گل بسیاری از مشکلات و حاشیه‌های استقلال را برطرف کرد و آرامش را به اردوی تیم آبی‌پوش پایتخت برگرداند. حرف‌های او بعد از دربی 69 خواندنی است.

قبل از این‌که در مورد بازی صحبت کنم، باید به نحوه آماده‌سازی خودم برای بازی بزرگ اشاره کنم. من روی این دیدار خیلی تمرکز کرده بودم چون بازی با پرسپولیس برای ما خیلی مهم بود و اگر دقت کرده باشید من دو سه هفته قبل از بازی حتی مصاحبه هم نمی‌کردم تا تمرکزم را برای این بازی از دست ندهم. مهم‌ترین مساله در دربی تمرکز است و این که یک بازیکن بتواند بر جو روانی بازی غلبه کند. من کلا زیاد اهل مصاحبه نیستم. در این بازی حواسم خیلی جمع بود و بخش عمده‌ای از بازی خوبی که انجام دادیم به خاطر همین تمرکز بود تا بتوانیم از کوچک‌ترین فرصت‌ها بهترین استفاده را ببریم.

دربی همیشه حساس است و یک بازی بزرگ و سنتی است و هر کسی که بگوید دربی حساس نیست، یک واقعیت بزرگ را انکار می‌کند.

فصل قبل که دربی را به پرسپولیس باختیم تا روز دربی 69 به فکر جبران آن شکست بودیم. خودم بیشتر از همه شرمنده هواداران استقلال بودم. کار سختی داشتیم اما باید آن شکست را جبران می‌کردیم، چون ما یک بازی حیثیتی و بزرگ را باخته بودیم که برای هواداران استقلال هضم آن خیلی سنگین بود.

باور کنید خواست خدا بود که دربی را ببریم. به نظرم نوبت ما بود تا دربی را ببریم چون هواداران ما در این مدت خیلی سختی کشیدند. برای‌ آنها باخت به پرسپولیس خیلی سنگین است و سعی کردیم که بیشتر از این شرمنده هواداران خوب استقلال نشویم.

این نتیجه با برنامه بودن من در زندگی است. همیشه سعی کرده‌ام خوب تمرین کنم، تغذیه مناسبی داشته باشم و به اندازه کافی استراحت کنم تا بدنم خراب نشود. البته احساس می‌کنم فوتبالم دارد تمام می‌شود و باید کم‌کم به فکر خداحافظی باشم. نوبت جوان‌ترهاست تا جای مرا بگیرند. در تیم خودمان چند بازیکن جوان و خوب داریم که جزو بهترین‌های ایران هستند و می‌توانند به مدارج بالا در فوتبال برسند. من همیشه سالم زندگی‌ کرده‌ام تا بتوانم در بهترین سطح فوتبال بازی کنم.

هیچ‌وقت عادت نداشتم کری بخوانم، چون با این کارها چیزی درست نمی‌شود و یاد گرفته‌ام با تمرین و بازی خوب خودم را نشان بدهم. یک واقعیت را هم باید بگویم؛ وقتی به پرسپولیس گل زدم و دیدم که نصف ورزشگاه ناراحت است، غصه خوردم چون هواداران پرسپولیسی هم از دوستان و حتی بستگان ما هستند و از ناراحتی آنها من هم ناراحت شدم اما فوتبال همین است و برد و باخت دارد. از هواداران این تیم معذرت می‌خواهم و امیدوارم پرسپولیس در آسیا جبران کند و حتی قهرمان آسیا شود. این آرزوی من برای هواداران پرسپولیس است. وقتی به حال و روز هواداران استقلال بعد از شکست در دربی قبلی فکر می‌کنم، هواداران پرسپولیس را کاملا درک می‌کنم و می‌دانم که چه حالی دارند اما فوتبال همین است و باخت هم جزئی از فوتبال است.

در مورد مسائل داوری اصلا صحبت نمی‌کنم، چون در حیطه وظایف من نیست اما اگر آن گل قبول می‌شد هم هر اتفاقی ممکن بود بیفتد، چون در این دیدار دنبال برد بودیم و باید این بازی را می‌بردیم. اگر این بار هم به پرسپولیس می‌باختیم، کارمان خیلی سخت می‌شد و هواداران استقلال هرگز ما را نمی‌بخشیدند. ما در این بازی محکوم به برد بودیم و اگر آن گل قبول می‌شد، باز هم تلاش می‌کردیم که بازی را ببریم و مطمئن باشید که می‌بردیم. نمی‌دانم آن گل آفساید بود یا نه و باید نظر کارشناسان را در این رابطه قبول کنیم اما این بحث‌ها دیگر فایده‌ای ندارد و نتیجه بازی عوض نمی‌شود. دربی تمام شد و باید به فکر آینده باشیم.

من در جریان بازی و همان نیمه اول مصدوم شدم و می‌خواستم تعویض شوم اما پزشکان تیم تلاش کردند تا درد کمتری داشته باشم. بین دو نیمه از سرمربی تیم خواستم که تعویضم کند اما آقای مظلومی خواست که بازی کنم. من یک نیمه با درد شدید بازی کردم و به همین دلیل بازی بعدی را از دست دادم. کمر درد شدید دارم اما به خاطر هواداران استقلال درد و مصدومیت مهم نیست.

کری نمی‌خوانم که در آن صحنه چه کسی را جا گذاشتم و چه کار کردم. پاس مجتبی جباری آنقدر قشنگ بود که چاره‌ای جز گلزنی نداشتم. پاس مجتبی فراتر از آسیا بود، چون اصلا مرا ندید و چشم بسته پاس داد، واقعا کارش فوق‌العاده بود و راهی نداشتم جز گلزنی، وقتی از دفاع پرسپولیس رد شدم، مطمئن بودم که گل می‌زنم، چون می‌دانستم حقیقی جلو می‌آید و سمت مخالف دروازه برای من باز می‌شود. حتی سرعتم را کم کردم تا حقیقی جلو بیاید و گل بزنم. بعد از آن گل خیلی تشویق شدم و امیدوارم خدا این عزتی که به من داده را از من نگیرد. بازی که تمام شد، در رختکن گیج بودم و نمی‌دانستم چه می‌گویم و همه به من تبریک می‌گفتند.

ما مدعی قهرمانی هستیم چون تیم خوبی داریم و مجموعه خوبی از بهترین بازیکنان را جمع کرده‌ایم و امسال یکی از شانس‌های قهرمانی هستیم. همه بازیکنان تلاش می‌کنند تا با جام قهرمانی دل هواداران تیم را شاد کنند.

از هواداران صبور استقلال که در این مدت از ما حمایت کردند، تشکر می‌کنم. از هواداران پرسپولیس باز هم عذرخواهی می‌کنم و امیدوارم در آسیا قهرمان شوند.

ما بازی را خیلی خوب شروع کردیم و در همان دقایق ابتدایی هم به گل رسیدیم اما کمک داور اول بازی به اشتباه این گل را آفساید اعلام کرد تا روند بازی عوض و شوک بزرگی به تیم ما وارد شود. به نظرم نقطه عطف این بازی‌ همان اشتباهی بود که کمک داور اول انجام داد تا ورق برگردد، چون بعد از آن استقلالی‌ها به خودشان آمدند و حتی 3 بار با دروازه‌بان ما تک به تک شدند اما فرصت‌هایی که به دست آوردند، بی‌نتیجه بود. در نیمه دوم ما تیم برتر میدان بودیم و توپ را در اختیار داشتیم و حملات خوبی هم انجام دادیم، اما متاسفانه در لحظات پایانی غافلگیر شدیم و گل خوردیم.

من اصلا دنبال توجیه یا بهانه نیستم، چون به هر حال بازی تمام شده و نتیجه به نفع تیم استقلال رقم خورده است، اما یک گل در دربی اهمیت زیادی دارد؛ بخصوص این‌که در دقایق ابتدایی گل بزنید تا حریف از نظر روحی و روانی به هم بریزد.

این بزرگ‌ترین شانس‌ ما بود تا با یک نتیجه پر گل به پیروزی برسیم اما متاسفانه با اشتباه کمک داور، ورق به سود استقلال برگشت.

احساس می‌کنم گل من پرپر شد. آن گل به لحاظ روحی و روانی برای ما خیلی اهمیت داشت و می‌توانست برگ برنده ما در این دیدار باشد، چون وقتی در یک بازی بزرگ در دقایق اولیه گل می‌خوری، شیرازه تیم از هم می‌پاشد و جمع کردن آن خیلی سخت می‌شود. تیمی که گل زده هم در بهترین شرایط روحی و روانی قرار می‌گیرد و می‌تواند با اعتماد به نفس و تمرکز بیشتری برنامه‌های تاکتیکی‌اش را دنبال کند و به دنبال گل‌های بعدی باشد، اما متاسفانه اشتباه کمک داور تمام برنامه‌های ما را به هم ریخت.

هر چقدر آن صحنه را دوباره مرور می‌کنم، نمی‌دانم کمک داور بر چه اساسی آفساید اعلام کرد.

همین عذرخواهی یعنی اعتراف به اشتباه.

اگر اشتباه نمی‌کرد و کاملا مطمئن بود که درست پرچم زده، پس نیازی به عذرخواهی نبود. یک صحنه یا آفساید هست یا نیست. اگر درست پرچم زده که بحثی نیست، ولی اگر عذرخواهی می‌کند، یعنی اشتباه کرده است. البته این که وی شهامت قبول اشتباه را دارد، در جای خودش قابل تحسین است اما با عذرخواهی او چیزی عوض نمی‌شود و فقط داغ دل هواداران پرسپولیسی تازه می‌شود.

بله، آنها هم اشتباه کرده‌اند و من قصد ندارم آقای کریمی را زیرسوال ببرم، اما اگر داور خارجی اشتباه می‌کند، ارزش و اهمیت این بازی را برای هواداران 2 تیم درک نکرده و نمی‌داند که این بازی برای مردم چقدر مهم است. هواداران پرسپولیس به ما می‌گویند همه بازی‌ها را ببازید اما استقلال را ببرید، چون این بازی برای آنها حیثیتی است و نمی‌توانند شکست تیمشان را مقابل حریف سنتی‌شان تحمل کنند. هواداران استقلال هم همین‌طور هستند و آنها هم نسبت به تیم خودشان تعصب دارند. در ضمن در چند بازی دربی است که از داور ایرانی استفاده می‌کنیم و این اتفاق خوبی است اما اگر قرار باشد چنین اشتباهات بزرگی را شاهد باشیم، اعتماد مردم دوباره از بین می‌رود و باز هم باید دنبال داور خارجی برویم تا حرف و حدیثی پیش نیاید.

من از حق خودم گذشتم، هر چند من متعلق به پرسپولیسم اما هواداران این تیم هستند که باید آقای کریمی را ببخشند. اگر او شجاعت بیان واقعیت را داشته باشد هواداران پرسپولیس آنقدر بزرگوار و بخشنده هستند که وی را ببخشند. هر چند با این عذرخواهی و بخشش چیزی عوض نمی‌شود اما باید از حقمان دفاع کنیم.

من در مورد دربی حرف‌های زیادی شنیده بودم یا در روزنامه‌ها خوانده بودم و همیشه فکر می‌کردم در این رابطه بزرگنمایی می‌شود اما واقعیت این است تا در این جو قرار نگیرید، نمی‌توانید آن را کاملا درک کنید. جو دربی قابل گفتن نیست و باید یک بار آن را تجربه کنید تا متوجه شوید بازیکنان، کادر فنی و مدیران 2 باشگاه در چه شرایطی قرار می‌گیرند. روز دربی آنقدر حساس است که آب هم بسختی از گلوی آدم پایین می‌رود. استرس بیش از اندازه اجازه نمی‌دهد براحتی در زمین کار کنید.

دقیقا همین‌طور است، چون بازیکن در شرایط خاصی قرار می‌گیرد و نمی‌تواند دستورات تاکتیکی مربی را راحت اجرا کند. اگر کوچک‌ترین اشتباهی بکنی، ممکن است یک عمر منفور هواداران تیمت بشوی و با یک گل می‌توانی محبوب همیشگی آنها باشی. همین جو خاص است که بازیکنان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد اما اگر دقت کنید ما در این بازی خوب کار کردیم و در نیمه دوم تیم برتر زمین بودیم و توانستیم تاکتیک‌هایی که کادر فنی در نظر گرفته بود را به استقلال تحمیل کنیم.

متاسفانه همین طور است که می‌گویید. ما باز هم گرفتار کابوس لحظات پایانی شدیم و روی یک پاس عمقی گل خوردیم و بازی را از دست دادیم. این هم از اتفاقات و جذابیت های فوتبال است و تیمی که در زمین برتر از حریف بوده، در لحظات پایانی گل می‌خورد و بازی را از دست می‌دهد.

انگار دنیا روی سرم خراب شده بود. برایم باور کردنی نبود که در لحظات پایانی و در آن شرایط گل خورده باشیم. وقتی چشمم به هواداران پرسپولیس افتاد شرمنده شدم. متاسفانه بدشانسی ما هم این بود که در لحظات پایانی گل خوردیم و هیچ فرصتی برای جبران نتیجه نداشتیم در این بازی کلا بد آوردیم و به آن چیزی که حق‌مان بود، نرسیدیم. اما قول می‌دهم که جبران می‌کنیم.

دنیا که تمام نشده و بازی برگشت هم در کار است. در بازی برگشت استقلال را با یک نتیجه خوب شکست می‌دهیم تا از شرمندگی هواداران پرسپولیسی بیرون بیاییم.

مهدی نوری