حمله بهترین دفاع است

من مطمئن هستم در دوره‌ای که باید ستاره شدم و هیچ زمان وقتم را برای فکر کردن به این‌که کدام دوره برای ستاره شدن بهتر بود، تلف نمی‌کنم. من از آن دسته بازیکنان نیستم که مدام در گذشته سیر کرده و افسوس فرصت‌های از دست رفته را بخورم. معتقدم همه چیز در دوره بازیگری‌ام خوب بود و شاید یکی از بهترین بازیکنان برزیل در تمام دوران باشم.

از بعد اقتصادی، فوتبال در سال‌های اخیر تغییرات زیادی داشته و دستمزدها نجومی شده، اما نسل من هم درآمد زیادی داشت و من از بابت دستمزدم ناراضی نیستم. شاید بازیکنان دهه‌های 1960 و 1970 از این بابت ضررزیادی کرده باشند.

هیچ چیز نمی‌تواند جای احساسی را که لحظه بالا بردن جام جهانی داشتم، بگیرد. هنوز هم وقتی درباره این لحظه صحبت می‌کنم موهای تنم سیخ می‌شود و این زمان برای من و بسیاری از هواداران تیم ملی برزیل زمانی تاریخی بود. بسیاری از هواداران سال‌ها در انتظار این لحظه بودند و آخرین قهرمانی ما تا آن زمان در سال 1970 بود. یکی از خاطرات خوب من هم به سال 1993 مربوط است که 2 گل به اروگوئه زدم، در حالی که برای یک سال از تیم ملی دور بودم.

بازی از نقطه نظر تکنیکی افت چشمگیری داشته و با توجه به بازی‌هایی که دیده‌ام باید اعتراف کنم علاقه چندانی به تماشای فوتبال امروز ندارم. حالا مربیان روی فاکتورهای فیزیکی بازیکنان تاکید زیادی دارند و کیفیت بازی‌ها چندان مد نظر نیست. مربیان در تیم‌های پایه مقصرهای اصلی این طرز تفکر هستند چون بیشتر بر خصوصیات فیزیکی و تاکتیک‌های دفاعی کار می‌کنند، ولی به من یاد داده شده بود حمله بهترین دفاع است.

من از بازی‌های جام جهانی 1998 و 2002 محروم شدم و نتوانستم در بازی‌های المپیک 1996 هم باشم و هنوزهم دلیل این محرومیت‌ها را نمی‌دانم. شاید اگر امکانش بود به عقب بازمی‌گشتم و شیوه دیگری را در نظر می‌گرفتم.

مارادونا، رونالدو، زیدان، فان‌باستن ومیشل لادروپ همه بازیکنانی بودند که مرا متعجب می‌‌کردند، ولی لادروپ بهترین بازیکنی بوده که من در کنارش بازی کرده‌ام. او با هر دو پا عالی بازی می‌کرد و یک پاسور به تمام معنا بود.

من با تماشای بازی‌های رینالدو بزرگ شدم. او مهاجم بزرگی بود که متاسفانه در سطح بین‌المللی شانسی برای مطرح شدن نداشت و به خاطر مصدومیت زانو از فوتبال خداحافظی کرد. او یک تمام‌کننده خوب بود و برای چندین سال رکورد بیشترین گل زده در باشگاه‌های برزیل را از آن خود کرده بود؛ ولی الگوی من در زندگی، پدرم ادویر بود که همیشه بهترین راهنمایی‌ها را برای من داشت و بهترین دوست من هم بود. او چند سال قبل در گذشت و هنوز هم نمی‌توانم نبود او را باور کنم.

من برای کمک به همشهری‌هایم به کار سیاسی علاقه‌مند شدم و دوست دارم محبت‌ها و حمایت‌های آنها را در دوران بازی‌ام پاسخ دهم. من به پروژه‌هایی که می‌توانند به کودکان معلول و فقیر کمک و زندگی آنها را متحول کنند، علاقه‌مند هستم. به عنوان یک سیاستمدار وظیفه خودم می‌دانم به مردم نیازمند کمک کنم و برای این هدف در انتخابات شرکت کردم و پیروز شدم.