دل نگرانی از آینده کشتی

گرچه خداحافظی مراد محمدی از دنیای قهرمانی شوکی بر کشتی ایران وارد کرد و شانس کسب یک مدال طلا در بازی‌های آسیایی گوانگجو از تیم ایران گرفته شد، اما واقعیتی که در پس خداحافظی ناگهانی مراد محمدی نهفته بوده و حتی در صورت حضور او در گوانگجو هم قابل کتمان نبوده و نیست، روند تهی‌شدن کشتی ایران از وجود کشتی‌گیرانی است که جوهره عرض اندام در رقابت‌های جهانی را دارند.

کد خبر: ۳۶۲۰۸۴

معلوم نیست با چنین وضعیتی چه سرنوشتی در انتظار ورزش اول ایران است که همیشه انتظار مدال‌آوری از آن در عرصه رقابت‌های مختلف آسیایی و جهانی رفته است.

ریشه‌یابی این موضوع ضرورتی است که هر چه سریع‌تر باید دست‌اندرکاران ورزش و کشتی به صورت عملی و نه در شعار به آن بپردازند و تا دیر نشده تدابیر لازم را برای بازگشت شور و هیجان به این رشته بیندیشند و با بررسی شرایط موجود افق روشنی را برای فردای کشتی ترسیم کنند.

در چنین شرایطی اگر قدری به عقب برگردیم روزهایی در ذهنمان تداعی می‌شود که سالن شهدای هفتم تیر تهران، سالن 12 هزار نفری آزادی و سالن‌های شهرستان‌هایی همچون ساری، مشهد، کرمانشاه و... مملو از تماشاگران علاقه‌مند به کشتی می‌شد. چرایی این موضوع علاوه بر ریشه‌های تاریخی این ورزش پهلوانی در ایران، نشات گرفته از حضور قهرمانان پرافتخاری بود که از دل تنور داغ کشتی ایران سر بیرون آورده بودند و اغراق نیست اگر بگوییم قهرمانان دیروز هنوز هم بیشتر از برخی ورزشکاران فعلی ازشهرت و محبوبیت نزد مردم برخوردارند، حال در شرایطی که حداکثر یک دهه از خداحافظی آن قهرمانان می‌گذرد، کشتی آزاد سیر نزولی را در پیش گرفته و خبری از ظهور استعدادهای درخشان در این رشته نیست، چون الگو یا الگوهایی در این رابطه وجود ندارند. بی‌شک عدم برگزاری رقابت‌های جهانی در ایران یک عامل تاثیرگذار در کاهش شدید علاقه به کشتی در بین جوانان است و در این رابطه فدراسیون کشتی به عنوان متولی این رشته باید با تقویت هرچه بیشتر بخش بین‌الملل خود تمهیدی برای رفع این معضل بیندیشد.

ناگفته پیداست که در هیاهوی رشته پردرآمدی همچون فوتبال، کار دیگر ورزش‌ها برای جذب استعدادها بسیار دشوار می‌نماید و کمتر خانواده‌ای حاضر می‌شود فرزندش را به رشته‌ای بگمارد که هیچ منفعت مالی برای او ندارد و تازه کلی سختی و مرارت را نیز در پی دارد. با این حال این مشکل هم حل‌شدنی است، کاری که رشته‌هایی همچون بسکتبال، والیبال و تکواندو به خوبی از پس آن بر آمده‌اند و با برگزاری لیگ‌های پویا علاوه بر این‌که تنور رشته خود را داغ نگه داشته‌اند به لحاظ مادی نیز بستر بسیار خوبی برای اهالی این رشته‌ها بخصوص ورزشکاران و مربیان فراهم آورده‌اند.

به هر حال در این شرایط همچنان که پس ازغلامرضا محمدی سرمربی کنونی تیم ملی، علیرضا دبیر، رسول و امیررضا خادم، عباس جدیدی و علیرضا حیدری خبری از جانشینان شایسته‌ای برای این بزرگان نبود نباید اجازه داد که جای خالی مراد محمدی مرد 10 مداله کشتی ایران در این وزن تا سال‌ها احساس شود چرا که فردین معصومی در سنگین وزن نیز سال‌ها و شاید روزهای پایانی دوران قهرمانی خود را سپری می‌کند و به زودی در سنگین وزن نیز شاهد خلأ وجود یک کشتی‌گیر تمام عیار در سطح دنیا خواهیم بود.

امیدواریم کشتی آنچنان در ریل موفقیت و درخشش قرار گیرد که با خداحافظی یک قهرمان، اهالی این ورزش زانوی غم بغل نگیرند.