خداحافظ کاپیتان

کریم باقری، کاپیتان باوقار و پرافتخار فوتبال ایران، امروز خداحافظی باشکوهی از تیم ملی خواهد داشت تا پس از 17 سال، رسما از بازی در این سطح بازنشسته شود. کاپیتان کریم که از وی به عنوان زین‌الدین زیدان فوتبال ایران نام برده شده است، طی این همه سال از مسیر کوشندگی و زندگی سالم فوتبالی دور نشد تا همه با احترام از فرزند خوب تبریز یاد کنند. بازیکنی باتعصب که هیچ‌گاه کبر و غرور را به وجود خویش راه نداد تا امروز نیز که 37 سال از زندگی‌اش را پشت سر می‌گذارد، همچون جوان‌ها در زمین جنگندگی نشان دهد و بازی تاثیرگذارش به دل بنشیند. شاید او اگر به شخصه تصمیم به جدایی از تیم ملی نمی‌گرفت، هنوز هم در تیم قطبی جای ثابتی را به خود اختصاص می‌داد، بویژه که افشین قطبی نیز به کار باقری ایمان دارد و می‌داند که او فوتبال را با تمام وجودش بازی می‌کند.

کد خبر: ۳۵۸۵۰۹

شوت‌های از راه دور کریم که بسان گلوله آر.پی.جی عمل می‌کند، طی این همه سال، گل‌های زیادی را برای تیم ملی کشورمان به ثمر رساند تا از وی به عنوان گلزن‌ترین هافبک تاریخ فوتبال ملی ایران یاد شود. 84 بازی ملی و 50 گل ملی، رکوردی درخشان و دست‌نیافتنی برای کاپیتان کریم جلوه می‌کند و بعید به نظر می‌رسد حالا‌حالا‌ها بازیکنی بتواند به گرد پای او برسد. البته کریم علاوه بر شوت‌های قدرتمندش، در سرزنی نیز تبحری خاص دارد تا بخش قابل توجهی از این گل‌ها را نیز به این طریق به ثمر برساند.

باقری که در 16 خرداد 1372 برابر تیم ملی فوتبال پاکستان در جام اکو، اولین بازی ملی خود را انجام داد، در سال 87 از تیم ملی خداحافظی کرد؛ اما بازی‌های خوبش در تیم پرسپولیس، علی دایی را به این نتیجه رساند که از همبازی و دوست دیرین خود برای همراهی تیم ملی در راه حضور در جام جهانی آفریقای جنوبی دعوت کند.

کریم در چند بازی که در بازگشت دوباره خود برای تیم ملی انجام داد، باز هم موثر ظاهر شد و بویژه زننده گل تساوی بخش تیم ایران در مقابل امارات در بازی برگشت انتخابی جام جهانی در خانه حریف شد تا فرشته نجات تیم دایی شود؛ اما کاپیتان دوست‌داشتنی فوتبال ایران به واسطه فشاری که باید در تمرینات باشگاهی و ملی متقبل می‌شد، شخصا از سرمربی تیم ملی عذرخواهی کرد تا همه فکر و ذهن خود را معطوف تیم پرسپولیس کند.

اگرچه کریم باقری در جام جهانی 98 فرانسه از ارکان اصلی تیم ملی فوتبال ایران به حساب می‌آمد، اما بی‌شک اگر تنگ نظری عده‌ای در زمان برانکو ایوانکوویچ نبود، او این لیاقت را داشت که در جام جهانی 2006 آلمان، دومین حضور خود را در این عرصه تجربه کند.

به هر حال کریم باقری که تا به امروز نیز از جمله خوب‌های فوتبال باشگاهی ایران به حساب می‌آید، امروز به امارات خواهد رفت تا برای آخرین بار پیراهن شماره 6 تیم ملی را بر تن کرده و در بازی بزرگ و خاطره‌انگیز با برزیل، به 17 سال حضور پررنگ و تاثیرگذار خود در تیم ملی، پایانی غرورانگیز بدهد؛ هرچند که هنوز هم بدرستی مشخص نشده کریم باقری برای چند دقیقه و در چه موقع از زمان بازی برابر برزیل به زمین خواهد رفت؛ اما یقینا فدراسیون فوتبال می‌توانست با برنامه‌ریزی بهتر، برای بازی آخر کاپیتان کریم از هر حیث سنگ تمام بگذارد.

یقینا وقتی قرار بر این نیست که در روند بازی وقفه‌ای از بابت این خداحافظی ایجاد شود، بهتر این بود که باقری یک روز زودتر به امارات فراخوانده می‌شد تا ضمن تمرین با ملی‌پوشان، به آمادگی روحی و ذهنی بهتری جهت این دیدار دست می‌یافت.به هر حال آنچه قابل توجه است، خداحافظی بازیکن بزرگ و تاثیرگذار فوتبال ایران در بازی دوستانه قابل توجه و خاطره‌انگیز با برزیل است که برای همیشه در خاطرات خواهد ماند.