تکرار بر سیاست جنگ

در همین حال وی از امضای توافقنامه استراتژیک با افغانستان از سه ماه گذشته خبر داده است. طرحی که می‌توان آن را تکرار توافقنامه امنیتی بغداد- واشنگتن در افغانستان دانست که در نهایت می‌تواند ضمن تعیین جدول زمانی برای خروج بخشی از نیروها شرایط را برای حضور بلندمدت آمریکا در افغانستان فراهم آورد.

وی در حالی از استمرار استراتژی‌های گذشته در افغانستان سخن گفت که در این چارچوب نکاتی چند قابل توجه است. اولا اصرار اوباما بر استراتژی قدیمی در مورد افغانستان نشانگر اصرار وی بر سیاستهای جنگ طلبانه و اشغال بلندمدت افغانستان است. هرچند وی ادعای آغاز خروج از سال 2011 را مطرح کرده اما بررسی استراتژی قدیمی وی نه تنها خروجی آغاز نمی‌شود بلکه 30 هزار نیرو نیز جمع حاضران در افغانستان افزوده می‌شود. جالب توجه آنکه اوباما تاکید کرده است خروج آمریکا از افغانستان زمانی است که تمام کارهای آنها در این کشور به پایان رسیده باشد.
با توجه به استراتژی 2025 آمریکا و طرح ناتو برای 2020 مبنی بر لزوم نظارت بر شرق آسیا عملا پایان کاری برای آنها در افغانستان وجود نداشته و هر روز ابعاد جدیدتری به خود خواهد گرفت. ثانیا با توجه به استراتژی آمریکا در افغانستان می‌توان گفت که در آینده حملات گسترده‌تری به خاک پاکستان صورت خواهد گرفت چرا که در استراتژی راهبردی اوباما در افغانستان، از محورهای اصلی جنگ تحرکات نظامی در پاکستان می‌باشد که در قالب حملات هواپیماهای بدون سرنشین صورت می‌گیرد.

ثالثا نکته اساسی در استراتژی تعریفی آمریکا توسعه نفوذ در منطقه آسیای میانه و قفقاز به بهانه مقابله با گروههای تروریستی است. تاکید اوباما بر اجرای استراتژی‌های گذشته نشان می‌دهد که وی همچنان به دنبال اجرای این طرح می‌باشد چنانکه نتیجه آن را در تحرکات نظامی و امنیتی آمریکا در کشورهایی مانند تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان و... می‌توان مشاهده کرد.

به هر تقدیر در باب مواضع اوباما مبنی بر عدم تغییر استراتژی جنگ در افغانستان می‌توان گفت که این تاکیدات بیانگر ادامه سیاستهای جنگ طلبانه وی می‌باشد که به بهانه‌های امنیتی و پیروزی بر به اصطلاح تروریسم صورت می‌گیرد. البته باید در نظر داشت که استراتژی جنگی آمریکا در قبال افغانستان از مدتها پیش تغییر کرده است که جایگزین ژنرال پترائوس به جای ژنرال مک کریستال و تبدیل عملیات هوایی به زمینی، گرایش ناتو به روسیه و ... بخشی از آن است با این وجود می‌توان گفت که اصرار به استراتژی‌های قدیمی واهی بودن ادعای خروج از سال 2011 را اثبات می‌کند چرا که براساس استراتژی‌های قدیمی آمریکا، حضور بلندمدت در دستور کار است چنانکه ژنرال‌ها و سیاستمداران آمریکایی‌ بارها تاکید کرده‌اند که اگر قرار به رفتن بود هرگز به افغانستان وارد نمی‌شدیم.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین