ورزش برای قلب

ورزش موجب افزایش قدرت عضلانی پمپ قلبی شده و باعث می‌شود خونرسانی به شریان‌های کرونری افزایش یابد و از این طریق موجب افزایش خونرسانی به قلب می‌شود. ورزش به طور غیرمستقیم سبب کاهش تحریک‌پذیری الکتریکی قلب می‌شود، در نتیجه از ایجاد ریتم‌های نامنظم قلبی که گاه تهدیدکننده حیات هستند و در اثر تحریک شدن بیش از حد قلب ایجاد می‌شوند، پیشگیری می‌کند. همچنین ورزش ایجاد تصلب شرایین را به تاخیر می‌اندازد و اگر چه این تاثیر مفید در تمام گروه‌های سنی که فعالیت ورزشی می‌کنند، رخ می‌دهد، افراد بالای 90 سال بیشترین فایده را از این خاصیت مهم ورزشی می‌برند.

ورزش می‌تواند استرس را هم که خود عاملی در ایجاد بیماری قلبی است کم کند. سوالی که برای بسیاری از مردم و همین‌طور محققان مطرح بوده است این است که چه میزان ورزش و فعالیت فیزیکی می‌تواند نقش مفیدی در سلامت انسان‌ها و پیشگیری از بروز بیماری‌های قلبی داشته باشد. تحقیقات نشان می‌دهد ورزش مرتب به میزان 3 روز در هفته هر بار نیم ساعت به طوری که در طی این فعالیت ورزشی ضربان قلب به حدود ??? ـ‌ ??? ضربان در دقیقه (مناسب با سن ?? ـ‌ ?? سالگی) برسد می‌تواند میزان مناسبی از فعالیت فیزیکی را برای انسان باشد تا از بیماری‌های قلبی جلوگیری نماید. بررسی نشان داده پیاده‌روی و ورزش شدید در کاهش خطر بیماری عروق قلب و سایر حوادث قلبی ـ عروقی اثر یکسانی دارند و این مساله ارتباطی به نژاد، سن، وزن ندارد. البته برای کسی که ورزش ندارد نباید یکباره چنین فعالیتی انجام دهد بلکه باید از درجات کمتر و ورزش‌های ملایم‌تر شروع و بتدریج به این میزان ورزش کرد.

به‌طور کلی تمام ورزش‌هایی که در آن تحرک عضلات نقش اصلی را ایفا می‌کند برای بدن انسان مفید است. در این بین پیاده‌روی تند به میزان حدود ? کیلومتر در هر نوبت، شنا و دوچرخه‌سواری ورزش‌های مناسبی برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی است. بهتر است فعالیت ورزشی، بیشتر در هنگامی از روز انجام شود که دمای هوا ملایم‌تر باشد.

بد نیست بدانید ورزش و فعالیت فیزیکی مناسب در کسانی که مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی هستند، دچار سکته قلبی شده‌اند یا تنگی عروق قلبی دارند می‌تواند از بروز سکته مجدد و تشدید تنگی عروق پیشگیری کرده و نهایتا از بروز مرگ و میر بکاهد. این موضوع از طریق تشکیل عروق جانبی و افزایش خونرسانی عروق خونرسان قلب صورت می‌گیرد. البته در این موارد لازم است با مشورت و راهنمایی پزشک معالج میزان و نوع فعالیت فیزیکی تعیین شود.