دو اتفاق ناگوار زندگی من

 شروع فعالیت سینمایی او از نوشتن در مطبوعات سینمایی بود، ‏ازآن جمله می‌توان به مجله گزارش فیلم، صدا دوربین حرکت، نقش آفرینان، هفته نامه فکور، روزنامه ابرار و... اشاره کرد . وی همچنین در سینمای ایران با کارگردانان به نامی چون بهرام بیضایی و داریوش مهرجویی به‌عنوان دستیار کارگردان، برنامه‌ریز و مدیر تولید همکاری داشته است.

زمانی که پاکروان حدود 16، 17 سال بیشتر نداشت، همزمان با تحصیل، در مجله گزارش فیلم به صورت پاره وقت کار ترجمه و نقد انجام می‌داد. آن وقت‌ها مسعود بهاری منتقد سینما در آن مجله صفحه‌ای به نام پرده نقره‌ای داشت. این منتقد سینما به پاکروان در زمینه صحیح فیلم دیدن و نقد فیلم کمک شایانی می‌کرد و بنا به گفته پاکروان او چیزهای زیادی از این منتقد یاد گرفت. اما این خوشی برای پاکروان و دیگر دوستان و همکاران بهاری خیلی دوام نیاورد: یادم است یک روز مثل روزهای دیگر که به مجله رفتم فضای مجله مثل همیشه نبود و خیلی آشفته بود. همه به شدت گریه می‌کردند. من دقیقا نمی‌دانستم چه خبر است. وقتی من را در آغوش گرفتند فوت بهاری و نحوه مرگش را که از پشت بام منزلش سقوط کرده بود، خبر دادند. چندین روز در شوک بودم. تاثیر بدی روی من گذاشت چون ایشان آدم باسواد و درستکاری بود و این نحوه مرگ او من را به فکر فرو برده بود. در حال حاضر فکر می‌کنم فقدان او در بخش نقد هنر ایران حفره‌ای ایجاد کرده است.

از اتفاقات دردناکی که به تازگی رخ داده مرگ فرامرز فرازمند تهیه کننده فیلم سنتوری بر اثر سکته مغزی است. تینا پاکروان هم از این ضایعه به نوبه خود بسیار ناراحت و متاثر است.

رویدادهایی که پاکروان را در حیطه کاری خیلی شاد کرده است فراوان است، اما اولین اتفاق به روزی برمی گردد که بهرام بیضایی تینا پاکروان را برای همکاری در ساخت فیلمش دعوت کرده است: ایشان برایم اسطوره بود، آن زمان من دانشجوی ترم اول سینما بودم و وقتی مطلع شدم که قرار است در کنار بیضایی کار کنم آنقدر هیجان زده بودم که نمی‌دانستم چطور سریع تر خودم را به محل قرار برسانم. در سال 76 در فیلم سگ کشی افتخار دستیاری ایشان را داشتم. دوم این‌که همیشه دوست داشتم با آقای کیمیایی تجربه کار داشته باشم چون نوع سینمای ایشان را بسیار دوست دارم و در اصل یکی از علت‌های ورودم به سینما، دیدن فیلم گوزن‌ها بود و وقتی که می‌خواستم برای فیلم جرم با ایشان قرارداد ببندم خیلی خوشحال بودم.

پاکروان آنقدر عاشق سینما و بزرگان سینماست که هنوز هم وقتی می‌خواهد با کارگردان بزرگی همکاری کند حس و حال بچه‌های 16- 15 ساله‌ای را دارد که برای اولین بار پا به دفتر سینمایی می‌گذارد و این ماجرا برایش تازگی دارد.