آبروریزی در کاراته!

واقعا اوضاع و احوال غریبی است، دو ایرانی یکی در قامت رئیس فدراسیون کاراته غرب آسیا و دیگری به‌عنوان رئیس فدراسیون کاراته ایران در اجلاس اخیر کاراته غرب آسیا در تهران و در حضور نمایندگان خارجی، اختلافاتشان را بر سر قدرت علنی ساخته و جلوی یکدیگر بشدت می‌ایستند تا نتیجه این کار جز آبروریزی برای ورزش ایران چیزی نباشد. جای تعجب است که کاراته ایران در چنین شرایطی می‌خواهد نسخه توسعه کاراته را در بین کشورهای غرب آسیا بنویسد! بی‌شک در وضعیتی که دو مسوول ایرانی همدیگر را قبول ندارند، خارجی‌ها چه خواهند گفت؟! آیا پیش خود نمی‌گویند وقتی اینها همدیگر را قبول ندارند، چگونه می‌خواهند هدایتگر کاراته غرب قاره بوده و اهداف توسعه‌ای آن‌را محقق سازند؟!

تاسف زمانی دوچندان می‌شود که مسابقات کاراته غرب آسیا با وجود دعوت نامه‌های ارسال شده، در غیاب نمایندگان کاراته ایران با حضور 4 کشور سوریه، قطر، عراق و افغانستان در تهران برگزار می‌شود که البته روی حضور نمایندگان کشور آخری حرف و حدیث زیاد بوده و گفته می‌شود که افغان‌ها اصلا روحشان نیز از این حضور با خبر نبوده است.

هرچند علیرضا سمندر، رئیس سابق فدراسیون و رئیس فعلی کاراته غرب آسیا و همین‌طور سیدعباس احمد پناهی، رئیس فدراسیون کاراته طی چند روز گذشته حسابی به یکدیگر تاخته و اتهاماتی را متوجه یکدیگر ساخته‌اند، اما سوال این است که آیا آنان این حق را داشته‌اند که با اقدامات خود جایگاه و اعتبار بین‌المللی ورزش ایران را به خطر بیندازند؟! به‌طور طبیعی آنان جدا از مسوولیت‌هایشان به‌عنوان نمایندگان کاراته و ورزش ایران در اجلاس فدراسیون غرب آسیا شرکت کرده و اگر اختلافی نیز داشته‌اند، باید این اختلاف نظرها را قبل از آغاز این اجلاس حل و فصل می‌کردند تا در حضور نمایندگان چند کشور خارجی، اعتبار کاراته کشورمان را به حراج نگذارند. موضوعی که البته بازتاب خبری نیز در ورای مرزها یافته است تا نتیجه سوء اقداماتی نسنجیده، متوجه کاراته ایران شود. بی‌شک از مسوولان سازمان تربیت بدنی انتظار می‌رود که با ورود به این مساله، موضوع را از هر حیث مورد توجه و کنکاش قرار دهند تا ضمن برخورد با مقصران، جلوی بدعت رویارویی ایرانی‌ها در مجامع جهانی ورزش، یک بار برای همیشه گرفته شود.