نکته جالب توجه بازی اکبر عبدی این بود که او به شکلی کاملا غریزی بازیگر بود. نه احتیاجی به ادا و اصول داشت برای باورپذیر کردن یک نقش و نه نقشی را حرام میکرد. او طی تمام این سالهایی که در سینمای ایران حضور داشته و بازی کرده از پس اجرای نقشهایش خوب بر آمده است. جایی که فیلمنامه و کارگردانی خوب بوده کار او هم بیشتر به چشم آمده و جایی هم که از کارگردانی و فیلمنامه خوب خبری نبوده به هر حال او کم نگذاشته.
هفته پیش او راهی بیمارستان شد، امیدواریم حالا که شما این سطرها را میخوانید او از بیمارستان مرخص شده باشد.
در گفتوگوی «جامجم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند