واکسیناسیون کودکان را جدی بگیرید

ایمن‌سازی را هر گونه اقدامی که به منظور جلوگیری از بروز عفونت یا تخفیف شکل طبیعی بیماری در فرد ـ که با تجویز آنتی‌بادی یا آنتی‌ژن ایجاد شود ـ تعریف می‌کنند.

دکتر بیدارپور در این باره می‌گوید: در بسیاری از ایمن‌سازی‌ها از واکسنی که شامل تعداد کمی از ارگانیسم‌های ایجادکننده بیماری به صورت ضعیف شده یا غیرفعال است، استفاده می‌کنند، به طوری که وقتی واکسن وارد بدن شد، سیستم دفاعی را تحریک می‌کند تا آنتی‌بادی‌هایی را در برابر بیماری تولید کند و بدن بتواند هنگامی که در معرض این ارگانیسم‌ها در آینده قرار گرفت، از خود دفاع نماید.

وی در ارتباط با چگونگی ساخت واکسن‌ها اظهار می‌کند: نخست حیوانی را عمدا دچار بیماری مورد نظر می‌کنند، سپس ویروس آن بیماری را از بدن حیوان مزبور جدا می‌سازند و مجددا این ویروس را به حیوانی دیگر تزریق می‌کنند و پس از بیمار شدنش، باز ویروس را از بدنش جدا می‌سازند؛ آنقدر این عمل را تکرار می‌کنند تا به قدری ویروس ضعیف شود که اگر آن را به بدن انسانی تزریق کنند نه‌تنها او را بیمار نکند، بلکه برایش مصونیت هم پدید آورد؛ البته راه دیگر واکسن‌سازی این است که آن را از ویروس‌های مرده یا غیرفعال به دست آورند.

هر کشوری با توجه به شرایط اپیدمیولوژیک خود برنامه ایمن‌سازی متفاوتی برای کودکان دارد. دکتر بیدارپور در‌این‌باره می‌گوید: در کشور ما کودکان در بدو تولد واکسن ب‌ث‌ژ، فلج اطفال و هپاتیت، در 2 ماهگی سه‌گانه (کزاز، سیاه سرفه، دیفتری)، فلج اطفال، هپاتیت، در 4 ماهگی سه‌گانه، فلج اطفال، در6 ماهگی سه‌گانه، فلج اطفال و هپاتیت، در 12‌ماهگی تنها واکسن MMR (سرخک، سرخجه و اوریون)، در 18 ماهگی سه‌گانه، فلج اطفال، MMR و در 4 تا 6 سالگی نیز واکسن سه‌گانه و فلج اطفال را دریافت می‌کنند.

به گفته وی پس از دریافت آخرین نوبت واکسن سه‌گانه، هر 10 سال یک‌بار واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان باید تزریق شود.

وی اضافه می‌کند که زنان در سنین باروری، افراد در معرض خطر، کودکان جا مانده از برنامه واکسیناسیون و... جداول ایمن‌سازی مشخص و مربوط به خود را دارند.

گرچه واکسن‌های مورد استفاده از نظر میزان اثربخشی بسیار مورد اطمینان هستند و عوارض جانبی ناچیز دارند، اما به طور کلی هیچ واکسنی بدون عارضه نیست.

دکتر بیدارپور در این باره می‌گوید: خانواده‌ها و بخصوص مادرانی که کودک خود را برای واکسیناسیون به مراکز بهداشتی ـ درمانی می‌برند، باید بدانند چنانچه کودک روز پس از واکسیناسیون کمی مریض شود، امری غیرعادی و خطرناک نیست.

وی می‌افزاید: عوارض متعددی تاکنون برای واکسن‌ها گزارش شده که شایع‌ترین آنها تورم و حساسیت و درد موضعی در محل تزریق است که گاهی با درجات خفیفی از تب نیز همراه می‌شود. این عوارض اغلب طی 24 ساعت اول بعد از تزریق ظاهر شده و معمولا در کودکان بارزتر و میزان تب کودک نیز بالاست.

وی عوارض موضعی از قبیل قرمزی محل تزریق، حساسیت موضع و گاهی واکنش‌های عمومی مانند تب، سر درد و گاهی ظهور بثوراتی در سطح بدن را در اکثر قریب به اتفاق موارد گذرا می‌داند.

بیدارپور خاطرنشان می‌کند: بسیار کم اتفاق می‌‌افتد که واکسن‌ها عارضه‌‌های جانبی شدیدی را به همراه بیاورند و باید تایید کرد مشکلاتی که با تزریق واکسن پیش‌می‌‌آید، بسیار ناچیزتر از مشکلاتی است که خود بیماری به همراه دارد.