مکث

حقی که از شهروندان دریغ می‌شود

هیچ‌کس از سرنوشت آنها خبر ندارد؛ بیشترشان یک شبه ناپدید شدند؛ جای خالی تابلوهای نمایشگر آلودگی هوا در این روزهای گرم و بی باران تابستان که آلودگی هوا برای شهروندان آزاردهنده‌تر از هر زمان دیگری است، به خوبی احساس می‌شود. شهروندانی که روزها از داخل خودروی شخصی یا سوار بر اتوبوس و تاکسی عادت داشتند نیم نگاهی هم به نمایشگر آلودگی هوایی که در مسیرشان بود بیندازند و ببینند امروز با هر تنفسشان، هوای سالم و پاک داخل ریه‌هایشان می‌شود یا هوای ناسالم و آلوده، حالا مدتی است با جای خالی این نمایشگرها مواجه می‌شوند.

کد خبر: ۳۵۰۰۹۶

در برخی محدوده‌های شهر نیز خاموش بودن این نمایشگرها عملا کارایی آنها در امر اطلاع‌رسانی به شهروندان در خصوص وضعیت آلودگی هوا را مختل کرده است.

به نظر می‌رسد مسوولان شهری و شرکت کنترل کیفیت هوا به‌عنوان متولی نمایشگرهای آلودگی هوا، این روزها دیگر ضرورتی برای اطلاع‌رسانی به شهروندان در خصوص وضعیت آلودگی هوا احساس نمی‌کنند!

در این میان، دود چنین تصمیمات نسنجیده‌ای بیش از همه به چشم گروه‌های خاصی از شهروندان تهرانی مانند سالمندان، بیماران قلبی و تنفسی، زنان باردار، کودکان و... می‌رود چراکه این افراد از حق آگاه شدن از وضعیت آلودگی هوا که رابطه مستقیمی با سلامتی و حتی مرگ و زندگی شان دارد و جزئی از حقوق شهروندی آنها محسوب می‌شود، محروم شده‌اند.

در واقع نصب نمایشگرهای آلودگی هوا نوعی احترام به سطح درک و فهم شهروندان است و این حق شهروندی برای سالمندان و افرادی‌که به هر نحوی بیماری‌شان در هوای آلوده تشدید شده و حتی با خطر مرگ همراه می‌شود، امری حیاتی و غیر قابل انکار محسوب می‌شود.

این اقدام در شرایطی انجام شده است که مسوولان شهری باید دربرابر این پرسش شهروندان پاسخگو باشند که با حذف تدریجی نمایشگرهای آلودگی هوا یا خاموش بودن برخی از آنها بخصوص در محدوده‌هایی از شهر که همواره با میزان آلودگی بالایی مواجه هستند، شهروندان تهرانی و بخصوص بیماران و سالمندان چگونه باید در شرایط بحرانی از وضعیت آلودگی هوا مطلع شوند؟