فیلمی که کمی دیر ساخته شد

برخلاف جنگ ویتنام که هالیوود چند سال پس از پایان آن به سراغ ساخت فیلم‌هایی درباره آن رفت، فیلمسازان برای تعریف قصه‌های جنگی خود در رابطه با عراق، منتظر چیزی به نام گذشت زمان نشدند.

«بازی لطیف» ساخته جدید داگ لایمن مستقیما به جنگ عراق نمی‌پردازد و مثل فیلم اسکاری «جعبه درد» راهی خیابان‌های شهر بغداد نمی‌شود. اما قصه این فیلم هم در ارتباط با همین جنگ است. فیلمنامه فیلم براساس کتاب خاطرات جنجالی والری پلیم نوشته شده که نقش او را در فیلم نائومی واتس بازی می‌کند.

شان پن بازیگر ضد جنگ سینما هم نقش جو ویلسن همسر او را به عهده دارد. والری پلیم در یک مقاله روزنامه‌ای ادعای دولت بوش مبنی بر دسترسی رژیم صدام حسین به سلاح‌های کشتار جمعی را ـ که بهانه بوش برای حمله به عراق بود ـ مورد سوال قرار داد. همین مساله باعث واکنش سازمان سیا شد و مسوولان این سازمان رسما گفتند که پلیم برای آنها جاسوسی می‌کرده است.

قصه فیلم در همان حال که بیننده‌اش را سرگرم می‌کند، برایش سوالاتی را مطرح می‌کند که راه پیدا کردن پاسخ برای آنها چندان سخت نیست. این قصه سعی کرده نسبت به واقعیت‌های تاریخی وفادار بماند. بیننده با شخصیت اصلی قصه احساس همراهی و همدلی می‌کند و خشم و عصبانیت او را در دل حوادثی که در آنها گیر افتاده درک می‌کند. در قصه فیلم نام‌‌هایی مثل اورانیوم غنی شده، کیک زرد و امثالهم شنیده می‌شود که نام‌هایی آشنا برای تماشاگران سینما در سراسر جهان هستند. بازی لطیف، امسال اولین بار در بخش مسابقه جشنواره بین‌‌المللی فیلم کن به نمایش درآمد و با استقبال منتقدان سینمایی بین‌المللی روبه‌رو شد. آنها قصه فیلم را که با حال و هوایی سنتی گفته می‌شود، پسندیدند. با این حال، آنها این سوال را مطرح کردند که چرا این فیلم اینقدر دیر ساخته شده است.

ماجرای جنجال‌برانگیز والری پلیم از چند سال قبل تا به حال، یکی از پرسر و صداترین پرونده‌های اجتماعی و سیاسی در داخل خاک آمریکا بوده است. نائومی واتس در نقش والری یکی از بهترین بازی‌‌های سینمایی خود را ارائه می‌دهد و به احتمال زیاد، امسال نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر زن خواهد شد. انتخاب شان‌پن برای ایفای نقش همسر واتس در فیلم، کمی عجیب است. در فیلمی که کاراکتر اصلی آن یک زن است و تقریبا در تمام صحنه‌های آن حضوری فعال دارد، برای ایفای نقش همسر والری پلیم بهتر بود که یک بازیگر مطرح نقش مکمل انتخاب شود، نه ستاره اسکار گرفته‌ای مثل شان پن.