طنین صدای موسیقی نواحی در جهان

نگاه کنید که ایرانی‌ها در جای جای مختلف کشورمان چگونه با تولد نوزادی با ساز و آواز محلی خود به استقبال کودک تازه رسیده می‌روند. این امر حتی تا مرگ هم ادامه می‌یابد و ما حضور موسیقی را در برخی نقاط ایران در مراسم خاکسپاری و سوگواری نیز به شیوه موسیقی عزا می‌بینیم.

جالب آن است که مفهوم کارکرد موسیقی در زندگی ایرانی ما آنقدر ریشه در تاریخ دارد که باربد، موسیقیدان بزرگ ایرانی در دوره ساسانی برای هر روز از سال یک موسیقی خاص ساخته بود. بله، 360 موسیقی برای 360 روز سال دلیل خوبی برای توجه به هنر موسیقی در کشوری است که شاید بتوان این کشور را حتی مبدع موسیقی‌درمانی نیز در دنیا دانست.

امروز بسیاری از دانشمندان دنیا مفهومی به نام موزیکولوژی یا همان موسیقی‌درمانی را راه‌حل بسیاری از بیماری‌ها می‌دانند و این در حالی است که ایرانیان سال‌هاست این مفهوم را به عنوان یک اصل در زندگی روزمره خود وارد کرده‌اند.

دیروز خبر ارسال پرونده موسیقی نواحی ایران برای ثبت در آثار میراث معنوی جهان به یونسکو در چند خبرگزاری درج شد.

این اتفاق به دنبال ثبت موسیقی ردیف ایران در یونسکو صورت می‌گیرد تا پرونده سایر موسیقی متعلق به ایران نیز با نام «موسیقی قومی، عشایری و نواحی ایران» به سازمان یونسکو ارسال شود.

قرار است این پرونده تا 10 شهریورماه امسال به کمیته میراث ناملموس و معنوی یونسکو ارائه ‌شود و حداکثر تا شهریورماه 1390، ثبت آن به صورت رسمی اعلام شود.

شاید نکته مهمی که در این میان نباید آن را از خاطر برد توجه به احیای موسیقی برخی از نقاط کشور است که با مرگ نوازندگان آنها این هراس را در دل بسیاری از عاشقان فرهنگ ایرانی انداخته است که مبادا صدای موسیقی نواحی ایران نیز با مرگ آنان خاموش شود.

مهدی نورعلیشاهی 
گروه فرهنگ و هنر