حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نقطه
دانستن و ندانستن
آن جایی که قرآن هست، آبادیست؛
و هر کجایی که قرآن نیست، ویرانهای بیش نیست...
رسول رهایی و آگاهی انسان و جهان ـ محمدبن عبدالله(ص) ـ را کلامیست، که میگفت:
«آن کس که در درون او، چیزی از قرآن را نشود یافت؛ به مانند خانهای ست خراب شده!»
کتابی کریم ـ با کلامی یکتا و بیتا، از آفرینشگری یکتا و بیتا؛
که هیچ کلام وکتابی را، به آن ریشهداری و فراگیری، در هیچ زمان و مکانی نمیشود یافت و دریافت.
آن که با این کتاب برتر و برتری آفرین، در راه آمده و به راه افتاده باشد؛ قادر میتواند شد ـ خلاقانه و مقتدرانه ـ به برتریها رسید و برتریها آفرید.
و برای این کار، هیچ چارهای نیست ـ مگر آن که خویشتن الاهی/ انسانی خویش را، در موضع برتر فهمی و برترنگری ببینیم و، بنگریم و، فهم کنیم؛ و از نگاههای پیش پا افتاده معمولی فراتر رویم و بگذریم، و به واکاوی فهمها و فکرتهای بلیغتر و عمیقتر فرا برسیم؛ که تا شاید، بتوانیم ـ به قدر مقدور ـ از لایههای متوالی و متعالی این کتاب معطل مانده، سر درآورد!...
***
توانمندی و توانایی ـ که ریشه در دانشمندی و دانایی دارد ـ راه سرراست رسیدن به بهشت برین است.
نمیشود ندانست و آرام گرفت؛ نمیشود نفهمید و، به مقصد و مقصود رسید.
این، آن پرسش شگفتیآفرین و جهانی قرآنست؛ که همیشه خدا، در پیش روی دیدگان و دلهای ماست. پرسشی که پاسخی ژرف و پهناور را ـ هم ـ در درون خویش، در پی دارد:
هل یستوی الذین یعلمون، والذین لایعلمون؟! ]سوره 39 آیه 9]
و مگر دانایان، با نادانان، همسنگاند؟!...
که یعنی:
نمیشود ندانست و پاسخی اصولی و اساسی برای قرآن نداشت؛
و در عین حال ...
با این کتاب کریم همراه شد و با آن به سر برد و از لایههای عمیق آیه های الاهی سر درآورد!
ابوالقاسم حسینجانی
گفت و گو
