حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نگاهی کوتاه و گذرا به اتفاقات ادبی ایران در هفتهای که گذشت
شعرخوانیحتی در دریا
گزارش ادبیات این هفته بیشتر از هفتههای قبل، رنگ و بوی شعری به خود گرفته است. ضمن عذرخواهی از داستاننویسان عزیز، به آنان قول میدهیم باز هم با یک برنامه کاملا جدید برگردیم و گزارشی مفصل از کار و بار آنها هم خدمت خوانندگان جان، ارائه دهیم اگر جان بود و جانان خواست.
جشنواره مردمی و شعر
شمس لنگرودی چندی پیش در جشنواره «صدای زنده شاعران مدیترانه» در فرانسه شرکت کرده بود و پس از بازگشت ایسنا در گفتگویی با او، از کم و کیف این جشنواره سوال کرده است.
شمس لنگرودی با بیان اینکه احساس میکردند مردم و شعر از هم دور شدهاند و تلاششان این بود که شعر را به میان مردم ببرند، گفته است: شعرخوانی در کوچهها بود و مردم در رفتوآمد بودند.
در سراسر شهر «ست»، در کوچهها و خیابانها، مردم با شعر مواجه بودند. شعرها به زبان اصلی شاعران و به زبان فرانسه از روی پردههایی آویزان بود. پوسترها و تصاویر جشنواره در کوچهها و خیابانها به چشم میآمد.
جوانهای شهر با لباسهای رنگین، تئاتر خیابانی اجرا میکردند که موضوع همه آنها شعر بود. سعی کرده بودند در همه مکانها، شعر و شعرخوانی باشد؛ حتی در دریا و قایق.
شاعر ایرانی با اشاره به این که همه این برنامهها از طرف خود مردم بود و کسی کارمند جایی نبود، گفته است: از هر نوع شعری با زیباییشناسیهای مختلف خوانده شد.
معلوم شد که مردم شعری را دوست دارند که با آن ارتباط برقرار میکنند. فهمیدم مردم دنیا مثل همند و غم و شادیشان هم مثل هم است و زبانی که بتواند این را بازتاب دهد، برای مردم جذابیت دارد.
شهر «ست»، شهر پل والری، شاعر مهم فرانسه است و شیراز هم شهر حافظ ما. اتفاقا چندی قبل هم ما جشنواره شعری با حضور شاعران کشورهای دیگر در کشورمان برگزار کردیم و شاعران خارجی مدعو را به شیراز و چند شهر دیگر کشور هم بردیم.
هزینههای سفر و اقامت این گروه از شاعران از بودجه عمومی تامین شد و آنها آمدند و رفتند. جشنواره شعر فرانسویها را با جشنواره شعری که در کشور ما برگزار شد، مقایسه کنید.
مردم شهرهای مختلف چقدر امکان لذت بردن از شهر شاعران و آشنایی با آنها را پیدا کردند؟ اصلا بردن شعر به میان مردم برای مسوولان فرهنگی ما دغدغهای هست یا نه؟
خوب است برای برگزاری جشنوارههای شعری با تاثیرگذاری بیشتر فقط یک بار از تجربه کشورهای دیگر استفاده کنیم. فقط یک بار!
زیرآبزنی برای پاریس!
شمس لنگرودی در همین مصاحبه گفته است: فرانسویها میخواهند جشنوارهای را برای شعر مثل جشنواره کن راهاندازی کنند.
این مساله، ما را یاد دعوای ناراحتکنندهای انداخت که چند سال پیش در کشور ما بر سر سفر به فرانسه به راه افتاد. سفارت فرانسه در تهران برای برگزاری یک تور مشترک شعری، شاعرانی را انتخاب کرد و قرار بود که این شاعران به فرانسه بروند و در آنجا شعرخوانی کنند.
ناگهان هوس سفر به پاریس به سر خیلی از پاریسدوستان شاعر افتاد و شاهد جنگ و دعوایی در فضای رسانهای بودیم که همه شروع به خندهدارترین شکل زیرآبزنی برای همراهی در کاروان اعزامی کردند و کار بالا گرفت. بههرحال منتظریم جشنواره شعر بدل از «کن» راه بیفتد تا باز هم برای خنده و تفریح سوژهای داشته باشیم!
شاعران نامآشنا
اعضای شورای سیاستگذاری جشنواره بینالمللی شعر فجر معرفی شدند و براساس اعلام خبرگزاریها، تعدادی از شاعران نامآشنای کشور به جمع اعضا اضافه شدهاند.
براین اساس بهمن دری، اکبر بهداروند، مصطفی محدثیخراسانی، منصوره نیکوگفتار، محمدرضا عبدالملکیان، عبدالرحیم سعیدیراد، عباس کیمنش (مشفق کاشانی)، محمدعلی بهمنی، جواد محقق، پرویز بیگی حبیبآبادی، محمودرضا اکرامیفر، موسی بیدج، فاضل نظری، محمدعلی معلمدامغانی، علیقلی امیراحمدی، مرتضی امیریاسفندقه ، سیدعلی موسویگرمارودی ، حسین اسرافیلی، مصطفی امیدی و علی شجاعیصائین در این شورا عضویت دارند.
به نظر میرسد لازم بود در این خبر علاوه بر عنوان شاعران نامآشنا از عبارتهایی نظیر شاعران معمولی، شاعرانی که کسی چندسالی است شعری از آنها نشنیده است و شاعرانی که کسی اصولا شعری از آنها به خاطر ندارد هم استفاده میشد.
گفت و گو
