گرجستان ; آوردگاه جدید جنگ سرد

جام جم آنلاین: یک خبر تقریبا خوش در هفته های پایانی سال پر از جنگ دیگری ، خشونت آمیز بودن قیامی بود که رژیم «ادوارد شوارد نادزه» را در گرجستان سرنگون کرد.

کد خبر: ۳۴۵۶۵

اما در شرایطی که مردم این جمهوری قفقاز فردا برای انتخاب جانشین شوارد نادزه به پای صندوق های رای می روند احتمال خونریزی بسیار بالاست و قدرتهای نیرومند خارجی تلاش می کنند نحوه رفتار رئیس جمهور آینده آن را تعیین کنند.
در واقع ، مبالغه نیست اگر بگوییم گرجستان آوردگاه جنگ سرد جدیدی است.
در طول دوره شوروی ، مبارزه بین امریکا و روسیه در مقیاس جهانی بود.
زرادخانه های عظیم در اروپا انباشته شده بود اما جنگ ها ، آفریقا و آسیا را از پا در می آورد زیرا ابرقدرت ها رقابت در آنجا را با دخالت در مناقشات محلی ، بدون وحشت فاجعه هسته ای ، آسانتر می یافتند.آن جنگ ها به اصطلاح جنگ های دست نشانده ها بود.
سقوط شوروی به رقابت ها خاتمه نداد بلکه آن را به صحنه پیچیده تری انتقال داد که تاکید بیشتر آن بر نادرستی ، ریاکاری و خلافکاری است تا خصومت مستقیم.
واشنگتن در حالی که روسیه پس از کمونیسم را با پیشنهادهای مشارکت دلگرم می کرد ناتو - اتحادضدروسی سابق - را چنان گسترش داد که متحدان شوروی و همچنین سه کشور بالکان را نیز در برگرفت.
حتی در شرایطی که ماموریت ناتو در حال تکمیل بود ، دولت کلینتون توجه خود را به جناح جنوبی روسیه در آسیای مرکزی و قفقاز معطوف کرده بود.
در حالی که نظام کنترل رسمی روسیه از بین رفته بود ، هدف امریکا این بود که از نفوذ اقتصادی و سیاسی مسکو تا حد امکان بکاهد.
گرجستان یک نامزد خوب برای شروع این جریان بود زیرا شوارد نادزه ، به عنوان وزیر خارجه شوروی ، آمادگی فراوانی برای انجام درخواست های غرب نشان داده بود.
کمک های نقدی امریکا به گرجستان سرازیر شد به طوری که این کشور از نظر تعداد جمعیت پس از اسرائیل ، دومین کشور دریافت کننده کمک های امریکا شد.
کمک امریکا برای ایجاد مجموعه ای از سازمان های جامعه مدنی ، از رسانه های خصوصی تا سازمان های نظرسنجی و احزاب سیاسی جدید نیز صرف شد.
در حالی که کمتر کسی با ضرورت ابتکارهای مربوط به برقراری «حکومت مطلوب» در کشورهای استبدادی یا شکست خورده مخالف بود ، بهتر این بود که این کشورها به وسیله سازمان های کمتر مشکل آفرین مثل سازمان های غیردولتی بین المللی یا نهادهای سازمان ملل اداره می شدند تا به وسیله دولت هایی با یک ماموریت امپریالیستی.
با این حال تا سال 2003 ، یعنی پس از ده سال حکومت شواردنادزه ، اصلاحات در گرجستان چندان چشمگیر نبود.
این کشور نمونه کامل بدترین نوع یک حکومت پس از کمونیسم است که درآن یک طبقه فاسد خود فروش از مقامات به ظاهر انتخابی وتجار مافیایی از طریق قاچاق ، خصوصی سازی همراه با فساد و دزدی از اندک موسسات و شرکت های باقیمانده دولتی ، و کنترل گمرکات و بنادر به ثروت های هنگفت رسیدند.

انقلابی به کارگردانی امریکا؛
جهان امروز
گرجستان ، رئیس جمهوری جدید کیست؛
شواردنادزه : جرج سوروس هزینه قیام گرجستان را تامین کرده بود
ساکا شویلی از شواردنادزه خواست گرجستان را ترک کند