نظامی گری آمریکا علیه چین

نکته قابل توجه در تقابل‌ها میان آمریکا و چین تحرکات گسترده واشنگتن برای محاصره و به عبارتی مهار نظامی چین است. تاکید آمریکا بر حفظ 47 هزار نیرو در ژاپن ، بیش از 30 هزار نیرو در کره جنوبی ، تاسیس پایگاه نظامی در هند و پاکستان ، ادامه اشغال افغانستان ، احداث پایگاه جدید نظامی در قرقیزستان ، افزایش مبادلات نظامی با تایوان ، آغاز روابط نظامی با ویتنام و اعزام ناو هسته ای به سواحل این کشور و... از جمله فعالیت‌های آمریکا برای توسعه ظرفیت‌های نظامی در مرزهای چین می‌باشد.

آمریکا در این چارچوب با عنوان مقابله با کره شمالی به برگزاری رزمایش مشترک با کره جنوبی پرداخت در حالی که هدف اصلی آن هشدار به پکن بوده است. بسیاری از ناظران سیاسی تاکید دارند که آمریکا و ناتو به بهانه‌های مختلف بویه بحران‌های امنیتی و مبارزه با تروریسم به دنبال توسعه نفوذ در شرق آسیا هستند که هدف نهایی آنها نیز سلطه بر چین می‌باشد. این کشورها دریافته‌اند که پکن با ظرفیت‌های اقتصادی در سالهای آینده به قطب اول جهان مبدل می‌شود لذا از هم اکنون با نظامی گری به دنبال مهار آن هستند.

تحرکات نظامی آمریکا و ناتو در منطقه دو هدف را پیگیری می‌کند اولا  سوق دادن چین به خرید های تسلیحاتی که عملا این کشور را از مسیر اقتصادی به مسیر نظامی سوق می‌دهد که می‌تواند به اقتصاد و جایگاه جهانی آن لطمه وارد سازد. این امر می‌تواند سایر کشورهای منطقه را نیز به خرید تسلیحات از آمریکا و اروپا وادار سازد که در شرایط کنونی برای اقتصاد این کشورها بسیار مهم است. ثانیا اعمال فشار بر چین برای پذیرش اهداف منطقه‌ای آنها.

کشورهای مذکور در حالی با تشدید محاصره چین به دنبال این اهداف هستند که پکن نیز با برگزاری رزمایش‌های نظامی ، استفاده از ابزار اقتصادی برای عقب راندن اروپا و آمریکا در منطقه و در نهایت ایجاد اتحادیه‌های منطقه‌ای برای مقابله با این روند فعالیت می‌کند.

روند تحولات نشان می‌دهد که رقابتی نظامی میان چین و آمریکا در حال شکل گیری است که تحرکات کنونی آمریکا در منطقه گواهی بر این مسئله است. امری که می‌تواند تقابل طرفین در سایر عرصه را نیز به همراه داشته باشد هر چند که طرفین در ظاهر بر بهبود مناسبات و کاهش تنشها تاکید می‌کنند. 

قاسم غفوری-جام جم آنلاین