ما فرهنگ آپارتمان‌نشینی داریم؟

حالا هم بهانه همه دعواهای آپارتمان‌نشین‌ها این شده که فلانی فرهنگ آپارتمان‌نشینی ندارد. این جمله هر وقت که توقع هر همسایه‌ای از همسایه دیگر برآورده نشود، ادا می‌شود.

یعنی ملاک این‌که کداممان فرهنگ آپارتمان‌نشینی داریم یا نه، این شده که آیا توقعاتمان از همسایه برآورده می‌شود؟ و عکس این سوال هم پرسیده نمی‌شود که آیا احیانا همسایه‌ها از ما راضی هستند یا خیر. قضیه این است که همین فرهنگ آپارتمان‌نشینی هم شاخص ساده‌ای دارد، این‌که همسایه‌ات از تو راضی باشد، یعنی تو به فرهنگ آپارتمان‌نشینی معتقد هستی.

نیمه‌شب با سرو صدا وارد آپارتمان شدن، فضای پارکینگ را با میل و سلیقه خود اشغال کردن، زباله ریختن، به بهانه چهاردیواری، اختیاری صدای موزیک بلند کردن و ده‌ها مورد از این قبیل مسائل برای همه ما تعریف مشخصی دارد،یعنی آزار به بقیه ساکنان یک آپارتمان اما ماجرا وقتی حاد می‌شود که خودمان مسبب همه این دلایل همسایه‌آزاری شویم و بقیه را محکوم به ندانستن فرهنگ آپارتمان‌نشینی کنیم.

گذشته از این حق و حقوق اخلاقی و رفتاری، پرداخت هزینه‌های ساختمان و نحوه هزینه‌ها هم معمولا از دعواهای آپارتمان‌نشین‌ها محسوب می‌شود. اما جالب است بدانید که قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب سال 1343 و شامل 15 ماده است.در این قانون حتی هزینه‌های آپارتمان هم مشخص شده است.

در این قانون آمده است: هر آپارتمان دارای هزینه‌هایی مشترک و اختصاصی است که هزینه‌های اختصاصی توسط متصرف قانونی واحد پرداخت می‌شود و هزینه‌های مشترک از محل جمع‌آوری هزینه‌ها (شارژ) پرداخت می‌شود. این پول به صورت ماهانه توسط مدیر ساختمان جمع‌آوری و به موقع پرداخت می‌شود. این هزینه‌ها شامل برق مشترک، گاز، آب و... است.

براساس این قانون در صورتی که هر ساختمان بیش از 3 واحد باشد می‌بایست هیات مدیره‌ای تشکیل دهد و از بین خود مدیر ساختمان تعیین کند یا از خارج مدیر معرفی کند.

در صورتی که واحد یا واحدهایی از پرداخت سهم خود از هزینه‌های مشترک خودداری نمایند از طرف مدیر یا هیات مدیره اظهارنامه‌ای با ذکر مبلغ بدهی و صورت ریز آن مطالبه می‌شود.

دولت به تمام سردفتران دستور داده که در هنگام تنظیم هر نوع سند انتقال اجاره، رهن، صلح، هبه وغیره گواهی مربوط به تسویه‌حساب هزینه مشترک را که به تایید مدیر ساختمان رسیده است، رویت نمایند و در سند قید کنند که از این طریق می‌توان واحد متخلف را مجبور به پرداخت بدهی کرد.

در این قانون به سایر وظایف مدیر ساختمان هم اشاره شده و آمده است: از جمله وظایف مدیر ساختمان این است که ساختمان را در برابر آتش‌سوزی بیمه کند و از طرف ساختمان‌هایی که بیش از 10 واحد هستند مدیر موظف است برای حفظ و نگهداری و همچنین نظافت قسمت‌های مشترک و انجام سایر امور مورد نیاز دربانی (سرایدار) استخدام کند.

البته قانون اشاره مشخصی به رعایت حق و حقوق اخلاقی آپارتمان‌نشین‌ها نکرده است اما بهتر است برگردیم به سطر‌های اولیه این یادداشت و یادآوری این‌که حواسمان باشد همسایه چه حقی برگردن ما دارد.

حالا که در گیرودار زندگی شهرنشینی امکان تعاملات به حداقل رسیده، اگر نمی‌توانیم از حال و روز همسایه‌مان خبردار باشیم، دست‌کم حال و روزش را تلخ نکنیم.

مستوره برادران نصیری 
گروه جامعه