حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
آفریقاییها و اروپاییها جایگزین لژیونرهای ایرانی در امارات شدهاند
خاموشی ستاره ها
مسابقات فوتبال جام ملتها در سال 1996 را میتوان سرآغازی برای کوچ بازیکنان ایرانی به تیمهای خارجی دانست، پس از این رقابتها بود که پای بازیکنان فوتبال کشورمان به فوتبال باشگاهی در آلمان، اتریش، انگلیس و امارات باز شد و با حضور در جام جهانی 98 فرانسه شدت گرفت.
اما به مرور زمان با افت تیم ملی فوتبال کشورمان و ناکامی در عرصههای مختلف بینالمللی همچون راهیابی و حضور موفق در جامجهانی، بازی در اروپا کمکم به رویایی دستنیافتنی بدل شد،اما وقتی این دروازهها برای ورود بازیکنان ایرانی تنگتر شد فوتبال امارات مجالی شد برای نزدیک شدن به دنیای حرفهای و البته کسب درآمد. نقل و انتقال بازیکنان به لیگ امارات آنقدر بیرویه بود که اهالی فوتبال را نگران میکرد چون اکثر کارشناسان بر این باور بودند که سطح فوتبال این کشور پایینتر از ایران است و به مرور زمان آثار تخریبیاش مشخص خواهد شد، حالا شاید این زمان فرا رسیده است. این آثار بخوبی در عملکرد ستارههای ایرانی که فصل گذشته را در امارات گذراندند نمایان شد، افول چهرههایی که مسوولان باشگاههای اماراتی تمایل چندانی برای حفظ آنها نداشتند و ترجیح دادند بازیکنانی از آفریقا و اروپا را جایگزین آنها کنند تا ایران در لیگ امارات هم در فصل جدید بازیکنی نداشته باشد و این پرونده فعلا بسته شود.
برزیل و اروپا به جای ایران
عدنان، یکی از مدیران معروف باشگاههای امارات است که در الامارات و الشارجه مدیریت میکند. او زمانی که با جدایی مازیار زارع و نصرتی موافقت شد در روزنامههای اماراتی درخصوص ترک تیمهای اماراتی توسط ایرانیها گفته بود که قبلا استقبال از ایرانیها زیاد بود، اما کیفیت ضعیف آنها در یکی، دو فصل اخیر ما را به این جمعبندی رساند که سراغ بازیکنانی از برزیل و اروپا برویم. فرهاد مجیدی و عنایتی روزی از بهترینها بودند یا مثلا علی کریمی در امارات بینظیر بود، اما تمام ایرانیها سال ناموفقی را پشت سر گذاشتند. ستارههایی بودند که خاموش شدند، ما به دنبال پیشرفت هستیم و باید برای بازیکنانی هزینه کنیم که بار فنی لیگ ما را بالا ببرند.
فوتبال در کنار حاشیه
این حرفها تا حد زیادی حقیقت دارد و در افت فنی فوتبال ما نسبت به حتی فوتبال آسیا شکی وجود ندارد. نگاهی به این کارنامه بیندازید، 6بازیکن ایرانی شاغل در لیگ امارات در فصل قبل همگی با تیمهایشان در بین تیمهای میانه جدول به پایین قرار گرفتند.
مازیار زارع با الشارجه در مکان ششم قرار گرفت، ایمان مبعلی با الشباب هفتم، مهرزاد معدنچی با الاهلی هشتم و محمد نصرتی با النصر دهم شدند و تیم عنایتی و کاظمیان یعنی الامارات به دسته اول سقوط کرد. زمانی ایران در لیگ امارات 11 بازیکن داشت و همگی جزو بهترینهای تیمشان بودند، اما عملکرد نامناسب این بازیکنان از یک سو و پرداختن به مسائل حاشیهای این اواخر آنها را به بازیکنان حاشیهسازی تبدیل کرده بود که بعضا تلاش میکردند با اتکا به رایزنیهای پشت پرده توسط ایرانیان مقیم امارات در فوتبال این کشور بمانند تا بتوانند به کسب و کار تجاری خود رسیدگی کنند.
پیشنهاد ایرانیها بالاتر از اماراتیها
جواد کاظمیان، بازیکن فصل پیش لیگ امارات که در لیگ دهم با پیراهن سپاهان به میدان میرود در مورد علت بازگشت به فوتبال ایران به «جامجم» میگوید: من در فوتبال امارات جزو بازیکنان خوب ایرانی بودم، با این که میگفتند که ایرانیها به خاطر پول به این کشور میروند، اما من به خاطر پول نرفتم، هنوز هم میگویم سطح فوتبال لیگ امارات پایینتر از ایران نیست. به هر حال کارنامه من مشخص است، اما فصل قبل به خاطر اخراج در یکی از بازیهای پایانی فصل نگاه مدیران الامارات نسبت به من تغییر کرد و میگفتند جواد بازیکن پرحاشیهای است در حالی که من در طول این سالها حاشیه نداشتم، همین باعث شد که ترجیح بدهم به ایران برگردم.
اما محمد نصرتی افت بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ امارات را میپذیرد و با تایید این موضوع میگوید: درست است ما در فصلی که گذشت عملکرد خوبی نداشتیم، البته این به معنای آن نیست که آنها ما را نخواستند. خود من پیشنهادهایی داشتم، اما چون نسبت به پیشنهاد تیمهای کشورمان پایینتر بود ترجیح دادم ایران را انتخاب کنم.
لیگ امارات و بازار کار تجاری
اما لیگ امارات شرایط و موقعیتی داشت که وقتی بازیکنان ایرانی آن را در کفه ترازو میگذاشتند سنگینتر از مسائل فنی نشان میداد، اگر حساب بازیکنانی که سالهای پایانی فوتبال خود را در امارات میگذراندند از سایرین جدا کنیم، با این موضوع مواجه میشویم که بازیکنان جوان ایرانی شاغل در امارات بخشی از مبالغ دریافتی حاصل از فوتبال در باشگاههای این کشور را در فعالیتهای تجاری پررونق سرمایهگذاری میکردند، چیزی که به قول خودشان پشتوانه سالهای بازنشستگی از فوتبال بود. همین دیدگاه لیگ امارات را به یک بازار کار مناسب و بزرگ برای فوتبالیستهای ایرانی تبدیل کرده بود، اما وقتی تجارت و اهداف اقتصادی، بازیکنان را از پیشرفت فنی دور کرد باشگاههای اماراتی تغییر رویه دادند. آنها که زمانی تمام سهمیه بازیکن خارجی تیمهایشان را با بازیکنان ایرانی پر میکردند سراغ بازیکنانی از کشورهای دیگر میرفتند، زمانی از 24 بازیکن خارجی شاغل در امارات 10 بازیکن ایرانی بودند، اما وقتی فصل قبل از 48 بازیکن خارجی تنها 6 ایرانی در امارات فوتبال حرفهای بازی میکردند معلوم بود که زنگ خطر افت فوتبالیستهای ایرانی به صدا در آمده و حالا این عدد به صفر رسیده است.
طرح فدراسیون فوتبال امارات برای پیشرفت
البته این اتفاق دلایل دیگری نیز دارد، فدراسیون فوتبال امارات با تدوین طرح پیشرفت فوتبال ملی این کشور با باشگاهها بر سر استخدام بازیکنان موثر و مطرح خارجی به توافق رسیده تا از این طریق بار فنی مسابقات بالا برود و اماراتیها با فوتبال روز دنیا آشنا شوند که در این راستا الاهلی کاناوارو را با هزینه چند میلیون دلاری به خدمت گرفته است.
حشمت مهاجرانی که سابقه فعالیت در فوتبال این کشور را دارد، میگوید: زمانی بود که تیمهای اماراتی هزینه خرید بازیکنان اسمی و مشهور را نداشتند. به همین خاطر به ایرانیها روی میآوردند و راضی هم بودند، اما حالا میخواهند پیشرفت کنند، هزینه هم میکنند و ترجیح میدهند که پول خود را صرف بازیکنان شاخص آفریقا، آمریکای جنوبی و اروپا کنند تا از این طریق توجه اهالی فوتبال را هم به خود جلب کنند، رقابت هم در فوتبال این کشور بالاست و همه تیمها میخواهند که از یکدیگر عقب نمانند.
جام ملتهای آسیا، نوری در تاریکی
با این اوصاف پرونده حضور بازیکنان ایرانی در لیگ امارات بسته شده، حضور ناموفق ایران در مقدماتی جامجهانی 2010 هم دروازههای فوتبال اروپا را به روی بازیکنان ما بسته است،ستارههای ایرانی چارهای جز درخشش در لیگ ایران را ندارند، جام ملتهای آسیا شاید فرصتی برای احیای دوباره تیم ملی فوتبال ایران و بازیکنانش باشد، مسابقاتی که روی کاغذ با حضور نامهایی چون کره جنوبی و ژاپن، استرالیا و حتی کرهشمالی شانس زیادی را نصیب ایران نمیکند، اما ما عادت داریم که انتظار داشته باشیم معجزه کلید قفلهای بسته فوتبال کشورمان باشد!
سارا احمدیان / جام جم
گفت و گو
