موز، میوه‌ای تقویت‌کننده

قندی که در موز وجود دارد بسرعت قابل جذب است و این میوه پرانرژی برای سالمندان ضعیف توصیه می‌شود. در 100 گرم موز 100 کالری انرژی و مقادیری پروتئین، چربی، قند، کلسیم، فسفر، آهن، سدیم، مقادیر زیادی پتاسیم و ویتامین‌های آ، ب 1، ب 2 ، ب 3 و ویتامین ث وجود دارد.

موز از نظر طب قدیم ایران معتدل و تر است و خون را غلیظ می‌کند. موز به دلیل داشتن پتاسیم زیاد، ضدسرطان بوده و غذای خوبی برای ماهیچه‌ها می‌باشد.

موز ملین بوده و همچنین درمان اسهال و اسهال خونی است. موز خونساز است بنابراین اشخاص لاغر و کم‌خون حتما باید موز بخورند. این میوه تقویت‌کننده معده و نیروی جنسی است‌ و در درمان زخم معده و روده مفید می‌باشد.

موز نفاخ است و زیاد خوردن آن خصوصا در سرد مزاجان تولید گاز معده می‌کند، برای رفع این عارضه باید پس از موز کمی نمک خورد.

موز تاثیر خوبی در تامین رشد و تعادل سیستم اعصاب دارد.

برای درمان ضعف بدن موز را با عسل بخورید. این معجون می‌تواند روده‌های ضعیف شده سالمندانی را که مدتی درگیر اسهال بوده‌اند به خوبی تقویت کند. شما می‌توانید معجون فوق را با افزودن یک قاشق عسل به موز تهیه کنید و اگر بیمارتان میوه خام نباید بخورد معجون را بپزید.

موز همچنین مدر است، اما به علت دارا بودن قند زیاد برای مبتلایان به مرض قند مضر است و نباید در خوردن آن افراط کنند.