چهره روز
کارگردان دوست داشتنی
لوح تقدیر، تندیس و چند سکه طلا همه آن چیزی است که گاه و بیگاه در سینمای ایران سهم پیشکسوتها میشود اما در این سینما که خیلی زود چهرههای قدیمی خود را فراموش میکند، کمتر پیش میآید که به پیشکسوتها ساخت فیلمی سفارش داده شود تا بار دیگر آنها به میدان بیایند و تواناییهای خود را نشان دهند. اما عصر روز سهشنبه این اتفاق رخ داد و با آغاز ساخت فیلم سینمایی و 3 اپیزودی «ملاقات»، شاپور قریب کارگردان پیشکسوت سینمای ایران و سازنده آثاری چون بگذار زندگی کنم، سایههای غم، اشکها و لبخندها پشت دوربین ایستاد تا یکی از اپیزودهای فیلم سینمایی «ملاقات» را کلید بزند. فیلمی با موضوع «مرگ و مرگآگاهی» که از نگاه قریب و دو کارگردان دیگر ـ یعنی عباس رافعی و هادی مقدمدوستـ در 3 اپیزود روایت میشود.
شاپور قریب دیروز در مراسم افتتاحیه فیلم خود که با ابتکار عباس رافعی تهیهکننده این فیلم تدارک دیده شده بود، با دستانی لرزان اما ظاهری آراسته ظاهر شده بود. او در گفتگویی کوتاه با خبرنگاران حاضر در مراسم به این نکته اشاره کرد که زندگیاش سینما است و در این سالها همیشه خواب سینما را میدیده و بعد گلایه کرد که چرا سینما او را خیلی راحت کنار گذاشته است. پیرمرد خوشمشرب سینما به این نکته هم اشاره کرد که تمام فیلمهای او در حمایت از زنان بوده اما هیچ وقت کسی پیدا نشده تا از او حمایت کند.
سهشنبه برخی از بازیگران فیلمهای سابق او همچون: جمشید جهانزاده، افسانه بایگان و یاقوتی (بازیگر هفتتیرهای چوبی)، در کنار چهرههایی همچون: ستاره اسکندری، لاله اسکندری، رضا بنفشهخواه، بیوک میرزایی، محمد متوسلانی، منوچهر صادقپور، حسین فرحبخش، عبدالله علیخانی و... در کنار هم جمع شدند تا آغاز ساخت فیلم جدید قریب را جشن بگیرند. شاپور قریب هم در سینمای پیش از انقلاب و هم پس از آن کارگردانی نجیب بوده که فیلمهایش همیشه در گیشه توفیق خوبی به دست میآورده و پایگاهی مردمی داشته است. حالا «ملاقات» قرار است دوباره این فیلمساز را به صحنه حرفهای بازگرداند. این اتفاق شیرینی است.
رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
