غرق شدن در آب

بنابراین وجود فردی که توانایی انجام احیاء را داشته باشد، می‌تواند عاقبت این گونه حوادث را تغییر محسوسی بدهد، به طوری که بیمار با حداقل عوارض از این حادثه جان سالم به در ببرد.

گاهی غرق شدن را براساس نوع آب که شیرین یا شور است تقسیم‌بندی می‌کنند که از نظر بالینی تفاوتی وجود ندارد. غرق شدگی در آب سرد و گرم می‌ تواند تاثیرات مختلفی داشته باشد. در آب سرد به دلیل سرد شدن بدن و کاهش سوخت و ساز، کمبود اکسیژن بهتر تحمل می‌شود که این موضوع در بررسی انجام شده روی غرق شدگی در افراد جوان در آب یخ تایید شده است.

ممکن است بیمار با دادن چند تنفس به هوش آید و کاملا طبیعی باشد ولی می‌باید تمام بیماران حتی در موارد خفیف که با دادن چند تنفس بهبود می‌یابند نیز به بیمارستان منتقل شوند. علت این مساله این است که نبود اکسیژن در مدت غرق شدگی می‌تواند ریه غریق را به بروز عوارض تاخیری مستعد کند؛ بنابراین مراقبت از بیمار باید در بیمارستانی که دارای امکانات لازم برای مراقبت از بیماران ریوی است انجام شود.

مهم‌ترین عاملی که عاقبت بیماران غرق شده را رقم می‌زند، زمان و شدت کمبود اکسیژن در بیمار است. تمام بیماران باید سریعا جهت احیاء به اورژانس منتقل شوند. انتقال تنها در صورتی که شواهد مرگ دیده شود نیاز نیست. شواهد مرگ شامل جمود نعشی که نشان از مرگ در ساعات پیش می‌شود، افرادی که دچار تجزیه و تعفن شده‌اند به دلیل آن که روزها از مرگشان گذشته است، احیاء در آنها ارزشی ندارد و در مواردی که جمع شدن خون در بخش‌های تحتانی بدن، جایی که در تماس با زمین است و به شکل خونمردگی است، دیده شود که با دیدن این نشانه‌ها نیازی به انجام احیاء و انتقال بیمار نیست.

نکته مهم در بروز غرق شدگی، پیشگیری از بروز غریق دوم است.

زمانی که شما از مهارت‌های شنا و نجات غریق اطلاعی ندارید نباید برای نجات غریق خود را به آب بزنید با این‌کار نه تنها کمکی نکرده‌اید بلکه تیم نجات را در دردسر بزرگی قرار داده‌اید و گاهی لازم است که برای نجات جان 2 نفر دست به کار شوند که این امر روی سیر کمک‌رسانی و اثرات ناشی از غرق شدگی تاثیر بسزایی دارد.

بهتر است برای کمک در این شرایط به پرسنل نجات و اورژانس 115 اطلاع دهید.

دکتر بهروز هاشمی  / متخصص طب اورژانس