بازی‌کودکان را جدی بگیریم

متاسفانه در حال حاضر مهم‌ترین نگرانی پدر و مادر‌ها تهیه نیازهایی مانند پوشاک، مدرسه و غذای فرزندان است و چندان گذراندن زمان با کودکان و بازی کردن با آنها را جدی نمی‌گیرند.

اگر تمایل دارید بدانید بازی مورد علاقه فرزندتان ـ شخصیت‌های کارتونی مورد علاقه او ـ دوستانش و حتی رنگ‌های مورد نظر او کدامند به بازی او توجه کنید.

بازی کردن با کودکان سبب می‌شود تا حد زیادی فاصله شما با آنها کاهش پیدا کند، با آنها صمیمی‌تر شوید و به روحیات و خلقیات فرزندان خود پی ببرید. بازی کردن سبب می‌شود شما از دنیای پرهیاهوی امروزی فاصله گرفته و به دنیای پاک و ساده کودکان قدم بگذارید؛ دنیایی که دارای قواعد و قوانینی متمایز از دنیای بزرگسالان است و تفکر کودکانه در آن حرف اول را می‌زند. بسیاری از مواقع هنگام بازی کردن با کودکان، شما می‌توانید به مشکلات روحی‌ای که ممکن است فرزندانتان با آن روبه‌رو باشند پی ببرید. معمولاً بچه‌ها هنگام بازی کردن اعتراضات و نارضایتی‌های خود را از پدر و مادر و اطرافیان بروز می‌دهند و آنها را با این شیوه بیان می‌کنند.

بچه‌ها نیاز دارند که حس کنند با والدین خود ارتباط نزدیکی دارند و می‌توانند بدون ترس و نگرانی حرف‌های خود را به آنها بزنند. اگر شما زمان زیادی از فرزندان خود دور باشید و با آنها در ارتباط نباشید ممکن است آنها این‌گونه حس کنند که برای پدر و مادر خود ارزش چندانی ندارند و همین امر بسیار در روحیه آنها تأثیر منفی خواهد گذاشت.

به این ترتیب آنها هر روز با شما فاصله خواهند گرفت و هر روز شما را غریبه‌تر می‌بینند. به همین دلیل بسیاری از کودکان رو به سوی دوستان فرضی می‌آورند و ساعت‌های زیادی را صرف صحبت کردن و بازی کردن با آنها می‌کنند. اگر شما تاکنون زیاد با کودک‌تان بازی نکرده‌اید سعی کنید از همین امروز این فاصله را از بین ببرید و زمان بیشتری را با کودکان خود سپری کنید.

سعی کنید حداقل هر چند روز یک بار چند دقیقه را به بازی کردن با کودکانتان بپردازید و در دنیای کودکانه آنها قدم بگذارید.

بکوشید به فعالیت‌های فرزند خود توجه کنید و بفهمید او به چه فعالیت‌هایی علاقه دارد و از چه بازی‌هایی بیشتر لذت می‌برد. سعی کنید شما هم به همان شیوه با او به بازی کردن بپردازید و به این طریق فاصله خود را با او کمتر کنید.

نکته قابل توجه این است، زمانی که شما با کودک‌تان بازی می‌کنید در حقیقت جزئی از بازی او می‌شوید و او بین شما و خودش از لحاظ سنی و عقلی تفاوت زیادی نمی‌بیند.

در این هنگام شما باید براساس قانون او عمل کنید و او نقش شما را در بازی مشخص می‌کند، اما هنگامی که شما کودک‌تان را سرگرم می‌کنید در حقیقت با او بازی نمی‌کنید، زیرا در این هنگام او نقشی در تعیین هویت شما در بازی ندارد و این خود شما هستید که نقش خود را معین
می‌کنید.

به هر حال زمانی که شما با کودک‌تان بازی می‌کنید اجازه بدهید او حس کند مهم‌ترین فرد دنیاست.

در ضمن نگذارید کار، زنگ تلفن، اخبار و روزنامه حواس شما را از فرزندتان و بازی پرت کند.

سحر‌کمالی نفر