فرسایش و فرمایش

باور کنید افزایش نرخ بسیاری از چیزهای دیگر همچون سکه و مسکن و ازدواج و گوشت و تخم مرغ وشلغم و بادمجان و.... سایر لوازم و مایحتاج اولیه زندگی، تاکنون نتوانسته است اینقدرها باعث فرسایش ما شود. حالا این که این میان غم افزایش فرسایش خاک را به کجا ببریم؛ بغضی است که گلومان را فشرده است. گوشتان را بگیرید، می‌خواهم داد بزنم!

فرمایش ما: بقیه را که نمی‌دانم، اما چون ما خود ذاتاً آدمی خاکی هستیم، امیدواریم فرسایش بیش از حد خاک نتواند خاکی بودن ما را تحت‌الشعاع قرار دهد. همه از خاکیم و به خاک برمی‌گردیم.

فقط امیدواریم سر سالم به گور ببریم. آنقدر گرد و خاک به پا نشود که خاکی بودن ما هم معلوم نشود. تمام پزمان به همین خاکی بودنمان است. بروید کنار، می‌خواهم شکسته نفسی کنم!

«چو خواهی خاک من را بوسه دادن

رخم را بوسه ده...»،خاکم بفرسود!»