یک جام ، یک جهان، یک شیپور

برادران و خواهران آفریقایی ما چون یک عمر بوق و شیپور می‌زدند، احتمالا گوش‌های خودشان به این سروصداها عادت دارد؛ ولی تماشاچیان و بازیکنان تیم‌های فوتبال کشورهای دیگر که به این صداهای دیوارصوتی شکن عادت ندارند، یحتمل سفیل و سرگردان ماندند که چه کنند که حرمت میزبان هم نگهدارند که یک وقت از سر عصبانیت، همان شیپور را تا ته بر سر آنها نکوبند خدای نکرده. بکوبند، جاش تا جام جهانی دیگر باقی می‌ماند.

راهکارهای ضدشیپوری: از آنجا که ظاهراً برادران «فیفا» نیز سرگرم بررسی این قضیه می‌باشند که با این شیپورهای مردم آفریقا چه کنند که بازیکنان تیم‌ها سرسام نگیرند و به جای تیم حریف به دروازه خودشان گل نزنند؛ ما نیز به سهم ناچیز خود و در راستای کمک به فدراسیون جهانی فوتبال، راهکارهایی چند به شرح زیر تقدیم می‌داریم:

1ـ جلب شیپور و شیپورچی: به تماشاچیان همیشه در صحنه اخطار بدهند که اگر با شیپور بیایند، همان‌دم در استادیوم، شیپورشان از بیخ گرفته و به نفع دولت آفریقا جلب می‌شود. در صورت اصرار برارتکاب این عمل نیز پیشنهاد می‌شود که خود شیپورچی هم جلب و به شیپورش الصاق شود. جام جهانی که مسابقات بین ده بالا و ده پایین که نیست. باید جدی بود تا حساب کار دست همه بیاید.

2ـ اصلاح ساختاری شیپور: مسوولان فیفا به کمک مهندسان کارخانجات شیپورسازی، اقدام به طراحی و دراختیار قرار دادن شیپورهایی کنند که دارای صدایی نرم و ملایم و مخملی باشند. به طوری که وقتی زده می‌شوند، همه خوش خوشانشان شود. انگار که نسیم گوشنوازسحری می‌وزد.

3 ـ زدن شیپور از سر گشاد: برای کاستن از حجم صدای تولیدی، بخصوص از ناحیه کسانی که قبل از آمدن به استادیوم غذاهای نفّاخ میل کرده اند؛ به آنها پیشنهاد شود که شیپور بزنند اما از سر گشادش بزنند. این طوری هم آنها به تکلیف خود عمل کردند و آرام شدند، هم بقیه ناراحت و ناآرام نمی‌شوند و اگر مثل استرالیا، چهارتا گل از آلمان بخورند، به پای شیپورچی‌ها نمی‌اندازند. البته آنها نینداختند؛ ما همچین تصور می‌کنیم.

رضا رفیع