شاهزاده ایرانی در گیشه

این نیرو در صورت آزادی، توانایی آن را دارد که زمان را معکوس و وارونه کند و امکان آن را فراهم کند که نیاکانش فرمانروای مطلق کل جهان شوند و یک حکومت خودکامه به راه بیندازند.

با آن که فیلم افتتاحیه‌ای 30 میلیون دلاری در جدول گیشه نمایش سینماهای آمریکای شمالی داشت ـ که معمولا رقم خوب و بالایی به شمار می‌رود ـ ولی تحلیلگران اقتصادی سینما آن را رقم کمی ارزیابی می‌کنند. شاید علت اصلی امر این باشد که شاهزاده ایرانی با هزینه‌ای 150 میلیون دلاری تهیه شده است و به صورت طبیعی باید بین 70 تا 90 میلیون دلار در سه روز اول نمایش خود فروش می‌کرد، تا بتواند در درازمدت تبدیل به یک کار پرفروش شود. مایک نیول کارگردان انگلیسی‌تبار فیلم قبل از این سازنده فیلم‌هایی مثل «چهار عروسی و یک عزا»، «دنی براسکو»، «هری پاتر و جامه آتش» و «عشق سال‌های وبا» بوده است.

نه تنها شاهزاده ایرانی اولین کار تاریخی این فیلمساز به شمار می‌رود بلکه باید روی این نکته هم تاکید کرد که کارهای وی در ژانرهای مختلف سینمایی بوده است. منتقدان نسبت به تازه‌ترین ساخته او واکنش معمولی داشته‌اند و در نقدهای آنان خبری از ستایش‌هایی که نثار گلادیاتور یا رابین هود شد، نیست. فیلمنامه فیلم دقیقا بر مبنای نسخه بازی ویدئویی است که اولین بار در سال 1989 وارد بازار بازی‌های ویدئویی شد. سازندگان فیلم صحنه‌‌های جنگی آن را با حداقل خشونت تهیه کردند تا بتوانند اجازه نمایش آن را برای تماشاگران بالای 13سال بگیرند. پیشنهاد بازی در نقش اصلی فیلم توسط جیک گیلنهال را مایک نیول به کمپانی والت دیزنی داد. این فیلمساز جیک گیلنهال را از 7 سالگی می‌شناسد و دوست خانوادگی آنهاست.

نام کاراکتر گیلنهال در فیلم دستان است که یک نام قدیمی ایرانی است، در ترجمه انگلیسی این نام، از کلمات قهرمان و مبارز استفاده شده است.