در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بزندررو
ریشهکنی فقر یا فقیر؟!
فقر مادی و مالی و معیشتی چیز بدی است برادران! آنهایی که حقوق بگیر دولتاند، میدانند که چگونه آدمی اول برج خندان است، اواسط برج خندان و گریان، و سرانجام اواخر برج گریان خالص!.... همین یک مثال کوچک نشان از اهمیت و حساسیت مسأله میدهد.
فلذاست که ریاست محترم مجلس بصراحت میگوید: «باید برای ریشهکنی فقر اولویت قائل شد.»
عموما بشریت در زمینه مبارزه با فقر با 2 دیدگاه کلان مواجه است:
1ـ از بین بردن فقر: در این برنامه سعی میشود تا بدون توجه به کارکردهای تبلیغی و عوام پسند، به زیرساختهای اقتصادی کشور توجه شدیداللحن شود تا بتدریج شاهد از بین رفتن فقر لعنتی باشیم.
2ـ از بین بردن فقیر: در این دیدگاه جهانی، عدهای به این نتیجه میرسند که چون ریشهکنی فقر سخت و مستلزم برنامهریزیهای کلان و درازمدت است؛ بهتر است کاری کرد که فقرا بتدریج از بین بروند.
نسخه ما: عرض شود که بنده به سهم خودم نمیتوانم نسخه خاصی بپیچم. چشمانداز درستی ندارم؛ چون راستش اینکاره نیستم. مگر این که راجع به ریشهکنی فقر اقتصادی شعر بگویم. به نظر ما، همین طور پیش برویم ببینیم چی میشود؛ بالاخره یک چیزی میشود. خود راه بگویدت که چون باید رفت لابد!
در عین حال اگر به عنوان مثال 100 هزارتومان دست من بدهند که به سر و روی اقتصاد خانوادهام دستی بکشم، به جای هله و هوله خریدن برای بچهها یا سایر چیزهای دلخوش کنک تا فعلا از من راضی باشند؛ دیوار یا سقف بالای سرشان را اساسی تعمیر میکنم که سر زمستان چکه نکند یا خدای نکرده فرو نریزد. باید سقف درآمدم مشخص باشد تا بهتر حرف بزنم.
رضا رفیع
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
