در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دگما 95، مانیفست سینمایی فونتریه
بیانیهای علیه قصه
در سال 1995، همزمان با 100 سالگی سینما، فون ترییر، وینتر برگ، یاکوبسن و لورینگ اساسنامه معروفشان را در یکی از جلسات یک همایش بینالمللی تحت عنوان «سینما در آستانه ورود به دومین سده» که در پاریس برگزار میشد، منتشر کردند. در این جلسه فون ترییر به نمایندگی از گروه دگما مرامنامهای را که تنظیم کرده بود، خواند و سپس آن را به میان جمعیت پرتاب کرد و سالن ادئون را ترک کرد.
این مرامنامه شامل 10 بند بود که هیچ چیز تازهای به تکنیکهای آزموده شده سینمای جهان اضافه نمیکرد. درواقع این مرامنامه آمده بود تا فیلمها را با حالتی متحدالشکل درآورد و به نوعی اعتراض خود را به موج نوی فرانسه اعلام دارد.
پایهگزاران دگما معتقد بودند که موج نو که خود زمانی برای رها شدن از قید و بندهای سینمایی تلاش میکرد، حالا خود به یک سنت قاعدهمند کهنه تبدیل شده است. دگما 95 آمده بود تا همه چیز را تغییر دهد و درهای جدیدی را بر روی سینما باز کند ولی عاقبت بنیانگذارانش را ناامید کرد.
قوانین این گروه عبارتند از:
فیلمبرداری باید در محل انجام شود. لوازم صحنه نباید از جایی آورده شوند. (اگر لوازم خاصی لازم است.)
فیلمبرداری باید در جایی انجام شود که این وسایل وجود دارند.
صدا و تصویر نباید جدای از هم تولید شوند، اگر موسیقی در جایی از فیلم به گوش میرسد باید در همان محل فیلمبرداری پخش و ضبط شده باشد.
دوربین باید با دست حمل شود.
فیلم باید رنگی باشد و نورپردازی قابل قبول. اگر نور کافی نیست، نور مورد نیاز باید از لامپ کوچکی که به دوربین متصل است تامین شود.
استفاده از فیلتر و لنز ممنوع است.
فیلم نباید شامل جلوههای خاصی باشد؛ قتل و تیراندازی نباید اتفاق بیفتد.
زمان و مکان فیلم باید واقعی باشد.
فیلمهای مربوط به ژانر خاص پذیرفته نیستند.
فرمت فیلم باید 35 میلیمتری (آکادمی) باشد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
