نسخه

اسکن هسته‌ای قلب

آنژیوگرافی روشی بسیار دقیق برای بررسی رگ‌های کرونری قلب است. این روش بر خلاف اکوکاردیوگرافی و نوار قلب که در مطب قابل انجام است، حتما باید در بیمارستان و در بخش قلب با امکانات خاص انجام شود. از طرفی این روش با زحمت مختصری برای بیمار همراه است. برای انجام آنژیوگرافی در محل کشاله ران یک سوراخ کوچک ایجاد می‌شود، سپس کاتتر که لوله‌ای بلند، باریک و توخالی است را به داخل رگ رانده و از آنجا به داخل قلب و رگ‌های کرونر می فرستند. پس از این‌که نوک کاتتر به داخل رگ کرونری فرستاده شد ماده‌ای حاوی ید که ماده حاجب نامیده می‌شود تزریق می‌شود و تصویر رگ‌ها نمایان می‌شود. نقطه قوت این روش ایجاد تصویر مستقیم از رگ‌های قلب و تعیین درصد تنگی آنها به طور نسبتا دقیق است. حسن دوم روش این است که در صورت وجود تنگی شدید رگ‌های کرونری در همان زمان می توان درمان شامل بالن زدن یا استنت‌گذاری را انجام داد.

کد خبر: ۳۳۰۲۴۸

معمولا قبل از هر گونه عمل باز یا بسته روی رگ‌های کرونری ابتدا باید با آنژیوگرافی آناتومی رگ‌ها و محل دقیق تنگی را مشخص کرد. کاربرد دیگر آنژیوگرافی در بیمارانی است که مشکوک به تنگی رگ‌های کرونری هستند، ولی نتایج تست ورزش، اکوکاردیوگرافی، نوار قلب و دیگر تست‌ها، تشخیص قانع‌کننده‌ای را مطرح نکرده است.

تزریق موادی که دارای ایزوتوپ‌های ناپایدار هستند و اشعه گاما ساطع می‌کنند یکی از راه‌های تصویربرداری از قلب است. از این روش می‌توان برای بررسی تنگی رگ‌های کرونری و یافتن مناطقی از قلب که تحت استرس دچار کمبود خون و اکسیژن می‌شوند، استفاده کرد. بعد از تزریق موادی مثل تالیوم یا تکنزیوم ابتدا در حال استراحت تصویر قلب بیمار به وسیله دوربین گاما مشخص می‌شود، سپس بیمار ورزش می‌کند و با حداکثر فعالیت ورزشی جریان خون قلب تا 5 برابر افزوده می‌شود، در این حال اگر یک یا چند‌شاخه از رگ‌های کرونر دچار تنگی باشد به آن قسمت‌های قلب به اندازه بقیه جاها خون نمی‌رسد و تصویر آن قسمت‌ها کمرنگ‌تر خواهد بود، به این ترتیب تنگی رگ‌های قلبی مشخص خواهد شد.

در سال‌های اخیر روش‌های نوینی از جمله سی‌تی اسکن سه‌بعدی و آنژیوگرافی به واسطه ام‌آر‌آی ابداع شده است. در این روش‌ها بعد از تصویربرداری از قلب با استفاده از نرم‌افزارهای رایانه‌ای همه اجزای قلب بجز رگ‌ها را در تصویر حذف می‌کنند و بدین ترتیب تصویری روشن و سه‌بعدی از رگ‌های کرونری ارائه می‌دهند. حسن این روش‌ها سهولت انجام برای بیمار است، ولی در هیچ یک از آنها نمی‌توان همزمان عملیات درمانی را انجام داد.