قتل‌عام خانوادگی در قیطریه

 متهم که علیرضا نام داشت علاوه بر نوع جنایتش به یک دلیل دیگر نیز در خاطر خبرنگاران ماند. او هرگز انگیزه اصلی‌اش را از این قتل‌عام بیان نکرد و این راز تاکنون و با وجود اجرای حکم قصاص متهم، سر به مهر مانده است. مرتضی طلایی، فرمانده پلیس تهران پس از اعترافات تکان‌دهنده علیرضا در جمع خبرنگاران حاضر شد و گفت: «کالبدشکافی این جنایت و بررسی علل آن می‌تواند هشدارهایی را برای جامعه داشته باشد تا موارد مشابه دیگری رخ ندهد».

جنایت زمانی رقم خورد که علیرضا ? اردیبهشت به واسطه آشنایی قبلی با قربانیان به خانه آنها واقع در کوی مزرعه قیطریه رفت. او که یک کلت برتا مجهز به صدا خفه‌کن همراه داشت ابتدا مرد کارخانه‌دار و همسرش را که 77 و 55 ساله بودند به زیر زمین کشاند و از پا درآورد، سپس با ورود یک زن میهمان وی را هدف گلوله قرار داد، سپس دختر 24 ساله خانواده را به محض ورود به خانه کشت و در آخر پسر خانواده به نام «محمدرضا» را با سیزدهمین گلوله خود به کام مرگ کشاند. کارآگاهان در جریان تحقیقات پیرامون این پرونده از ?? نفر به عنوان مطلع، مظنون یا مرتبط، تحقیق کردند تا این که بالاخره علیرضا جرمش را گردن گرفت.

این متهم در اعترافات اولیه‌اش به کارآگاهان جنایی گفت: «من ابتدا با «محمدرضا» رفاقت داشتم تا این که به خانه آنها رفت و آمد پیدا کردم و در جریان کارهای تجاری پدرش قرار گرفتم. از آن به بعد، من نه‌تنها با «محمدرضا» دوستی می‌کردم بلکه با پدر وی نیز کار مالی انجام می‌دادم.

چند ماه پیش با وجود صمیمیتی که بین من و «محمدرضا» بود، وقتی او می‌خواست با دختری از اقوام من ازدواج کند مادرش مخالفت کرد و این ازدواج سر نگرفت، این کینه در دل من وجود داشت تا این که احساس کردم «محمدرضا» از دوستی من و خودش استفاده کرده است و با همسر صیغه‌ای‌ام رفاقت دارد. تصمیم گرفتم از «محمدرضا» و خانواده‌اش انتقام بگیرم. از سوی دیگر من چندین چک میلیونی در اختیار پدر او داشتم و می‌توانستم با قتل‌عام آنها، هم انتقام بگیرم و هم خودم را از بدهی کلان رها کنم».

اگرچه متهم درباره جنایت خود دلایلی را ذکر کرد اما پلیس به این نتیجه رسید که او درباره انگیزه‌اش ناگفته‌های زیادی دارد. علیرضا مهر سکوت بر لب زد و حتی تا پای چوبه دار سخنی که از پرونده ابهام زدایی کند به زبان نیاورد.