معادلات جدید استقلال

آبی‌های پایتخت در شرایطی با لیگ آسیا خداحافظی کردند که در مقابل حریف، ارائه‌گر یک بازی حساب شده و منطقی بودند. آنها حتی اگر در نواختن ضربات نهایی دقت کافی را به خرج می‌دادند، می‌توانستند در همان نیمه اول با برتری 3ـ1 به رختکن رفته و حریف عربستانی را یکسره خلع سلاح کنند.

اما واقعیت این است که در نیمه دوم استقلال مغلوب تفکرات تاکتیکی مربی برزیلی الشباب شد و به قولی نیمه مربیان را باخت. الشباب که برتری خاصی را بر استقلال نداشت در نیمه دوم بازی همه جانبه و فشار بر روی دروازه استقلال را با دوندگی دوچندان بازیکنانش مورد توجه قرار داد تا ضمن زدن گل مساوی، شرایط را برای حریف ایرانی سخت و دشوار کند.

اما در چنین شرایطی صمد مرفاوی با همان تفکر نیمه اول تیمش را در درون زمین آرایش داد و نخواست به این نکته توجه کند که در جو ورزشگاه و گرمای هوای ریاض، قدرت بازیکنانش با گذشت بیشتری از زمان بازی تحلیل خواهد رفت و به تبع آن نیز درصد اشتباهات تیمی استقلال بالا می‌رود. در حقیقت استقلال به‌گونه‌ای بازی کرد که الشباب به دنبالش بود تا آنها که به لحاظ تکنیکی، بازیکنان خود را پایین‌تر از استقلالی‌ها می‌دیدند، با حربه دوندگی زیاد و بعضا جنگ روانی که در دقایق پایانی بازی به اوج خود رسید ، حریف خود را تحت‌تاثیر قرار داده و پیروزی را با شکست عوض کنند.

به هر حال شکست و پیروزی همیشه هست، اما استقلال در شرایطی باخت که می‌توانست با تدبیر بیشتر، الشباب را براحتی از گردونه رقابت‌ها خارج کند.

عدم تدبیری که حتی پیش از این بازی و در مقابل تیم الجزیره دیده شد تا استقلال مثل آب خوردن صدرنشینی و بازی در آزادی را با شکست از حریف اماراتی و بازی در ریاض عوض کند.

هر چند که در چنین شرایطی موقعیت صمد مرفاوی تا حدود زیادی به خطر افتاده است، اما باید دید آیا واعظی آشتیانی همچنان قرص و محکم پشت سرمربی تیمش خواهد ایستاد یا مجبور خواهد شد با انتقادهای موجود به عملکرد سرمربی تیمش، رویکرد تازه‌ای را در زمینه کادر فنی استقلال مورد توجه قرار دهد.

البته ذکر این نکته خالی از لطف نیست که صمد مرفاوی مربی بدی نیست، اما ایراد او این است که برای مسابقه‌های بزرگ که حکم مرگ و زندگی را دارد، تجربه اش به قدری نیست که بتواند گلیم تیمش را سالم از آب بیرون بکشد. هر چند که این نقص در رابطه با مربیان وطنی دیگری نیز وجود دارد و منحصر به مرفاوی نیست، اما به هر حال استقلال و پرسپولیس تیم‌های نتیجه‌گرایی هستند که نمی‌توانند برای مدت طولانی روی حفظ یک مربی ایستادگی کنند.

البته همان طور که اشاره شد مدیرعامل استقلال در این فصل از هر جهت پشت سرمربی تیمش ایستاد تا استقلال در عرصه لیگ اوضاع نابسامان خود را روبه‌راه ساخته و به رده دوم جدول صعود کند، اما اینک و با حذف از لیگ قهرمانان آسیا می‌توان حدس زد که معادلات تا حدود زیادی عوض شده است.