جوان ، کم کار اما موفق

چنین موفقیتی برای دی‌کاپریو آسان و راحت به دست نیامده است. او که از نوجوانی و در 16 سالگی بازی در فیلم‌های سینمایی را شروع کرد، اولین بار در سال 1990 در مجموعه تلویزیونی «بیرونی‌ها» به دیدار تماشاگران آمد. اما بازی و حضور او نه تنها در این مجموعه دیده نشد و مورد توجه قرار نگرفت بلکه حتی در کارهای بعدی‌اش هم به چشم نیامد. در سال 1993 نقش برادر کوچک‌تر جانی دپ را در «گیبلرت گریب» بازی کرد و در سال 1995 با وسترن «چابکوست و مرده» بود که تماشاگران سینما متوجه نام و چهره او شدند. 4 فیلم بعدی دی‌کاپریو تا سال 1997 هم از جمله کارهایی بودند که به واسطه نام دیگر بازیگران آن شناخته می‌شدند و موفقیتی را به نام وی ثبت نکردند.

اما در سال 1997 و با اکران عمومی «تایتانیک» بود که ورق برگشت و دی‌کاپریو بلافاصله تبدیل به یکی از موفق‌ترین و سرشناس‌ترین بازیگران جوان هم نسل خود شد. ولی موفقیت مالی این درام تاریخی باعث نشد تا دی‌کاپریو تبدیل به یک بازیگر پرکار تجاری بشود. بعکس وی با گزیده کاری‌های خود و همکاری با فیلمسازان غیرمتعارف ، به صورت همزمان تحسین و شگفتی منتقدان سینمایی را برانگیخت. همکاری او با مارتین اسکورسیزی که از سال 2002 با «دارودسته‌های نیویورکی» شروع شد، نقطه اوج کارنامه هنری این بازیگر است. دی‌کاپریو برای اسکورسیزی فیلم‌های «هوانورد»، «رفتگان» و «جزیره شاتر»‌ را نیز بازی کرد و قرار است در بیشتر کارهای آینده‌ این فیلمساز نیویورکی با وی همکاری کند.تلاش دی‌کاپریو برای گزیده‌کاری مهم‌ترین عامل برای حرکت فیلمسازان غیرمتعارف به سمت او بود. بسیاری از فیلمسازان مطرح سینما می‌دیدند که این بازیگر با وجود پیشنهادات مکرر و متعدد فیلمسازان سینمای تجاری و همچنین محبوبیت زیادی که در بین عموم تماشاگران دارد. ترجیح می‌دهد در فیلم‌هایی بازی کند که حرفی برای گفتن دارند و در کنار سرگرم کردن ببیننده، مطرح کننده گوشه‌ای از مسائل و مشکلات اجتماعی هستند. با این حال دی کاپریو برای حفظ این وضعیت و عدم پذیرش بازی در هر نوع فیلمی که به او پیشنهاد می‌شود، شرایط سختی را پشت سر گذاشته است. پل‌درگارابدیان، منتقد و تحلیلگر اقتصادی معروف سینما در این رابطه می‌گوید: «خیلی سخت است که یک بازیگر محبوب و مشهور بتواند در مقابل وسوسه بازی در فیلم‌های عامه‌پسند تاب بیاورد و تسلیم آن نشود، اما لئوناردو دی‌کاپریو این کار را با موفقیت تمام انجام داده است. در عین حال جالب است که تماشاگران سینما حتی از فیلم‌های غیرمتعارفی که او بازی کرده، استقبال می‌کنند و آنها را به یک فروش 100 میلیون دلاری می‌رسانند.» اشاره این تحلیلگر اقتصادی سینما از جمله به آخرین کار سینمایی دی‌کاپریو «جزیره شاتر» است که فصل گذشته اکران عمومی شد. با وجود فضای تیره این فیلم و قصه تلخ آن، تماشاگران در آمریکای شمالی استقبالی 127 میلیون دلاری از آن کردند.

دی‌کاپریو تابستان امسال با درام علمی ـ تخیلی «آغاز»‌ ساخته کریستوفر نولان روی پرده سینماها می‌آید. این فیلم در سکوت کامل خبری ساخته شد و از آن به عنوان یکی از امیدهای اصلی اکران تابستانی اسم می‌برند. همکاری دی‌کاپریو با نولان در این فیلم باعث شده تا این احتمال مطرح شود که وی در قسمت جدید مجموعه فیلم «بتمن»‌ نقش کاراکتر منفی را بازی خواهد کرد. اما این بازیگر با رد این احتمال می‌گوید: «این روزها در حال مذاکره با تهیه‌کنندگان فیلم کمیک استریپی و ابرقهرمانانه «آکوامن» هستم. خیلی دلم می‌خواهد که این فیلم هم در همان حال و هوایی تولید شود که کریستوفر نولان در مجموعه فیلم بتمن انجام داد. کار کریستوفر در این فیلم عالی بود. او توانست یک قصه کمیک استریپی و ابرقهرمانانه را وارد یک مرز و فضای تازه کند و آن را از حالت یک فیلم قصه مصوری بیرون بیاورد. به تهیه‌کنندگان آکوامن پیشنهاد کردم از کریستوفر برای کارگردانی فیلم دعوت کنند. اما بعید می‌دانم او وقت کارگردانی آن را داشته باشد.»

دی‌کاپریو در شرایطی بیش از 30 فیلم سینمایی در دست تولید و مذاکره دارد که خود را آماده حضور در یک درام پرتنش اجتماعی جدید به نام «زندانیان» می‌کند. به قول خود این بازیگر، این فیلم از وی چهره‌ای تازه به تماشاگران عرضه خواهد کرد. در قصه فیلم، دی‌کاپریو نقش مرد جوانی را دارد که از همسرش جدا شده و با دختر کوچک خود زندگی می‌کند. زندگی این جوان ـ‌ که اهل بوستن است ـ زمانی زیرورو می‌شود که دختر کوچک و صیمیمی‌ترین دوستش ناپدید می‌شوند. مرد جوان ، کسی را که فکر می‌کند عامل اصلی ناپدید شدن دخترش است، می‌رباید و اکشن اصلی قصه فیلم از اینجا شروع می‌شود. دی‌کاپریو اعلام کرده در سال جاری فقط در این فیلم بازی خواهد کرد و پروژه بعدی وی برای سال 2012 «هوور» نام دارد.